Zeekraai

“Believe me, my young friend, there is nothing – absolutely nothing – half so much worth doing as simply messing about in boats.” ― Kenneth Grahame, The Wind in the Willows

Enkhuizen – Stavoren

Na ontbijt met verse broodjes onderweg. Buiten de havendammen staat ’n venijnig kort zeetje (lagerwal). Karin vindt ’t maar niks, maar we zullen er toch even doorheen moeten. Na een uurtje ruimt de wind dan toch iets, van NO naar O en kunnen we steeds ruimer varen. Dat maakt ’t allemaal wat aangenamer, ook voor Karin. We zijn al rap aan de overkant en voorbij het Vrouwenzand moeten we nog even aan de wind, die ook weer aantrekt, naar de haven. Voor het gemaal in de binnenhaven strijken we de zeilen en hangen lijnen & willen klaar. Door de sluis gaat prima en direct bb uit is er nog plek voor achter de boomwal.
Naast ons ligt een oude kwieke baas (80+) met ’n mooi klassiek scheepje. Hij heeft mooie praat én ’n halve krop sla voor me.
Als ik Karin naar het stationnetje breng ga ik terug langs de COOP voor vlees en aardappeltjes. Na even zwemmen aan ’t strandje is het dus uitgebreid koken en eten in de kuip met rode wijn en koffie toe. Alle puzzels uit de kranten van afgelopen dagen moeten nog worden gemaakt en tegen half tien wandel ik met een omweg wederom naar het station om Marchien af te halen. Nog ’n borrel in de kuip en even bijpraten…

20160817_161735-1   20160817_212621-1