Zeekraai

“Believe me, my young friend, there is nothing – absolutely nothing – half so much worth doing as simply messing about in boats.” ― Kenneth Grahame, The Wind in the Willows

Ze staat weer op ’t droge…

7 november
Over twee dagen hebben we een afspraak gepland bij de werf. Morgen gaat de mast er af en dit is dus echt de laatste kans om dit seizoen nog een rondje te maken. Om elf uur verlaten we de steiger. Meteen hijsen we het grootzeil en terwijl we met de motor erbij over het PM varen, maken Marchien en Joris een constructie voor de nieuwe Bolle Jan. Die we hebben gekregen van de buurman, van zijn Waarschip 570. Hij is eigenlijk net wat te groot en met de lijn van de halfwinder, zonder de leuvertjes aan te slaan, staat ‘ie dan toch redelijk mooi. Het aantal bootjes op het Sneekermeer is op een hand te tellen. Er staat een mooie windkracht 2/3, koffiekoers! Op de Goaiïngarypster Puollen besluiten we het er dan op te wagen. Om de laatste vaardag van het seizoen toch nog door de Dolte te zeilen. Vanaf het Jouster Feartsje komen we aan en ja hoor in de bocht zitten we toch echt weer even vast. Maar even de brommer erbij en we zijn de bocht door. Het is het waard, met een windkracht 1/2 dobberen we de Dolte door. Prachtig, een perfecte afsluiting van dit heerlijke vaarseizoen.

8 november
Gistermiddag na het zeilen het grootzeil en de giek al losgehaald. Nu het grotere werk, de mast. Hiervoor hebben wij een constructie die we ‘de A’ noemen. Vorig jaar met het erop zetten van de mast hebben we lang gepuzzeld, hoe lang sommige touwen moesten, waar precies het middelpunt van de mast is (onderin is hij veel zwaarder). We lieten de touwen eraan en zette streepjes en plakkertjes. Dit scheelt al heel wat werk. En dan het spannende moment, ‘m omhoog tillen en laten kantelen. Wil je weten hoe dit in zijn werk gaat, kijk hieronder de video!

9 november
Het is een zachte maandagmorgen, de zon schijnt en het water is glad. We varen richting het dorp, waar de werf van Herre Popma is. Ondertussen is er nog net tijd voor koffie en een roze koek. Bij de werf halen we de buitenboord motor los, wat toch altijd weer een dingetje is. De mannen van de werf controleren de stroppen en klikken haar vast. Het blijft een spannend moment, en niet omdat we bang zijn hoe het onderwaterschip eruit ziet. Want dat ziet er elk jaar goed uit, zonder teveel diertjes eraan. Omdat het gewoon spannend is om je bootje van toch bijna 2 ton zo hoog in de lucht te zien hangen. Maar alles gaat keurig, ze wordt op haar trailer gezet en we zetten haar vast. Buurman Paul rijdt haar keurig naar huis, achteruit de straat in om netjes op de oprit te belanden. Mama durfde vanochtend de lege trailer wel naar de werf te rijden, maar met de Kraai erop is het toch nog wat spannender. We halen het roer los en zetten de houten opbouw erop voor de wintertent. Nog een spannend moment deze ochtend, we hebben namelijk een nieuwe wintertent laten maken. Zal die passen? Hij past perfect, alleen het raampje wat we erin hebben laten zetten zit iets meer naar achteren. Toch geeft het wat we wilden, licht in de kuip terwijl je droog zit. Makkelijker om deze winter daardoor kleine klusjes te doen zonder meteen een lamp mee te hoeven.