Zeekraai.org

Dat we nu in IJlst wonen. Maakt ‘t er niet anders op. De kriebels… Zeker nu je alles wat er op de wereld gebeurt meekrijgt via nieuws en niet op de laatste plaats sociale media. Zo kwamen er de laatste dagen foto’s en filmpjes voorbij van driftig op het strand heen en weer rijdende landrovers. Al dan niet met een aantal planken op ‘t dak. En naarmate de week vorderde, nam ook de hoeveelheid hout toe, welke in de beelden te zien was. De burgermeester van Terschelling declameerde in de Leeuwarder Courant nog maar eens dat aangespoelde goederen op het strand, aan de gemeente toebehoren en dat hij precies wist in welke schuurtjes straks hout is te vinden. Ja, ja. Dezelfde burgermeester, naast wie ik samen in de branding schoenen stond te vissen in 2003 ; )
De laatste keer dat ik erbij was, toen er hout op ‘t strand was, was in november 2006, toen ik het eiland helaas vroegtijdig moest verlaten… (klik)
Maar goed. Wat ik wilde zeggen is dat zulks het leven op een eiland toch wel heel bijzonder maakte. Dat gedoe op ‘t strand. Bij nacht en ontij. Marifoon op het dashboard van de Suzuki jeep. Thermoskan sterke koffie onder handbereik. En maar wachten. Vooral.
Nu had ik het hout ook wel goed kunnen gebruiken. Want menig cls-je verdwijnt in onze verbouwing. En ach, wat mindere kwaliteit kan altijd nog in de kachel, die sinds vandaag staat ; )