Zeekraai.org

Na Groningen woonden we weer enkele jaren in Schiedam. Het huis beschreef ik al eerder. Van daar ging het dus naar Terschelling. We huurden het grootste vrachtwagentje dat je nog met een BE rijbewijs mocht rijden en namen de boot. De eerste maanden woonden we in het damesbadhok van het voormalig openluchtzwembad. Haakjes genoeg om je kleren op te hangen. Onze inboedel sloegen we op in ‘n oude hooikap in Hoorn. We deelden de ruimte met een bootje op ‘n trailer en plastic moest ons behoeden voor de muggen. Het was een leuke zomer. Al het vakantiepersoneel huisde ook in en rond de oude kassa en andere afgeschreven gebouwtjes. Na sluitingstijd hadden we een heel overdekt zwembad voor onszelf. En met enkel de onderwaterverlichting aan was het sfeervol ‘zwemmen’ ;-) Ik gaf er klimles op de klimmuur en werkte in het AK*.
In de herfst verhuisden we naar de Westerburen. Een klein, maar sfeervol huisje met een grote tuin, aan de rand van Midsland. We hebben er uiteindelijk 18 jaar gewoond. Altijd met katten, ‘n tijdje met een hond en meestal met een toompje kippen. Onze meiden werden er geboren. Nog gewoon door de huisarts ‘gehaald’. Nadat we in 1999 ons eetcafé verkochten, hebben we van die winst een nieuw huis gezet op dezelfde plek. Samen met mijn zwager (buurman & buurman) hebben we twee jaar gedaan over de bouw. Zelf getekend, dus helemaal naar eigen wens. Het deed dan ook zeer om het in 2010 te verkopen. Maar ja, soms moet er wel ‘ns wat, in het leven… Het huis was ruim, warm en sfeervol. Scandinavisch bouwpakket, dus alle muren waren van blank hout. Alleen aan de voorkant stond rond de houtskeletgevels een steens muur. Voor de welstandcommissie, zeg maar; ons straatje behoorde tot de ‘waardevolle dorpskern’. Ieder had ‘n eigen kamer, er was een garage voor de auto zooi en er was zelfs een grote kamer ‘over’, prettig voor een logeerbed, een halve geluidsstudio, drumstel en computer. Wat dat aangaat zitten we nu weer ‘n stukje krapper. Over het leven op Terschelling is inmiddels al genoeg geschreven, sinds dit blog alweer loopt vanaf 2006, dus laat ik hier afsluiten met nog een sfeervol plaatje: