Zeekraai.org

Gingen we vorig jaar nog naar ´Ald Izer´, als alternatief voor Oerol. Dit jaar kwam ik, met drie collega’s, terecht op ´Festifarm´. Waar ik nooit terechtgekomen was, als Yori dat niet had geopperd ; ) Festifarm bleek ´n klein, intiem festivalletje op ´n verborgen plek in Drenthe. Met de nadruk op de muziek, hoewel er ook ruimte was voor kunst en theater. Enige tegenvaller was het weer bij aankomst vrijdag, en vooral op de zondag, maar daar kon de organisatie weinig aan doen. De zaterdag was overigens een heerlijke dag, waarin volop kon worden gehangen en gezond aan het iddylische bosvennetje. Alwaar het hoofdpodium dezelfde nacht nog in elkaar was gewaaid. Maar ach… dat is dan ook wel weer de charme van zo´n festivalletje. Doet ´n beetje denken aan Oerol – the early years. Uiteindelijk kwam alles weer goed, was er toch een podium tent, was er wijn en bier, dus who cares ? Bij het bosmeertje was het relaxed luisteren naar Case Mayfield en Yori Swart. En aangenaam vertoeven rond de biologische linksgedraaide eettentjes barbeque. Twee van mijn collega ‘s bleken echte feestbeesten, dus die verdwenen, met ‘n kleine geestverruimende versnapering, in de dance herrie van Krause en de herrie in het algemeen van Birth of Joy. Met de andere collega die mee was, viel gelukkig goed te praten bij ‘n glas wijn aan de waterkant…

Zondagochtend was dus vooral nat. Nat bij de koffiekraam. Nat op het lekkende terras. En nat bij de tent. Na Half Way Station hielden we het voor gezien. Ik zeg ‘t, we zijn een stel festivalgangers van niks.