Zeekraai

Zomervakantie 2020

29 juli
Kaart halen, harpjes gekocht, bielzenpomp doet ’t niet lekker, matroos Sil meld zich om half tien, eerst koffie. 11u vertrek, ruime wind, 5Bft via het Prinses Margrietkanaal door de sluis van Terherne. Op de fok, koffiekoers richting brug Oude Schouw. Grootzeil erbij en rap naar de spoorbrug van Grou. Grootzeil weer naar beneden en op ’t fokje gaat het nog steeds hard. Matroos Mirke zit achter het roer, Neel remt al zwemmend met het touw achter de boot. Sil informeert even bij de voorbuurman of ze zich gemeld hebben, 5min later rood/groen, iedereen gooit al los maar uiteindelijk duurt het nog 1 binnenvaartschip en een 1 intercity voordat hij draait. Grou is wat beschut en vlagerig. We gaan het Pikmeer op, Sil en Marchien zitten even binnen want het regent, wel jammer want het is zo mooi hier. Linksaf Peanster le op. Op ’t Sitebuorster le, pikken we op de zeiltjes ’n marboei op en liggen heerlijk relaxed voor de lunch. Op ’t fokje hoogte houden, overstag schuiven we zo langs de pont de graft in. Oeps toch iets hoger dan verwacht, even de motor bij. Eerste vaartje de Gea in, wel 3.1 knoop alleen op de fok. Alde Feanen vogels spotten en ’t zonnetje komt door. Ossepoel beetje bakboord uit oversteken en er liggen gewoon tonnen, das handig. Raamsloot in, vol de wind tegen en erg smal dus even op de brommer. Op ’t zandmeer kan de fok weer uit, linksaf de langesloot in, grootzeil kan weer bij en we komen erg hoog aan de wind. Zo gaan we met een goede vaart weer richting Grou, op het Pikmeer strijken we de zeilen. We leggen aan om een warme chocomel te drinken bij het Theehuis. Oma sluit aan op het terras en neemt matroos Sil weer mee. Via de Geeuw en Biggemar gaan Neel, Marchien en Mirke voor de tweede keer vandaag richting de Alde Feanen. De marboei is bezet maar gelukkig is er nog een plekje aan de steiger, dit doordat ’n klein vissersbootje nog vertrekt. Nog even een rondje op de sup met golden hour.

30 juli
’s Ochtends zo een plons uit bed in ’t Hânsmar, lekker fris en gelijk wakker. Nog weer een rondje op de sup en ontbijt met bolletjes en koffie. We besluiten staande mast route via Grou. Had ook bij Warten gekund, maar Fonejachtbrug zoals Noor even later voorstelt blijkt net iets te laag voor de Zeekraai. Gaat relaxed zo voor ’t windje, koffiekoers, sup mooi langszij aan het handvat. Pomprak recht door zien we dat de Tútsebrêge al voor ons gaat draaien, gas! Oeps dat kan het handvat van de sup niet aan, in de remmen en een rondje draaien. Kromsleatsrak kan ’t grootzeil ook wel weer omhoog. In ’t Eagumer Djip hebben we buddy’s waarmee we opvaren in elkaars wind. Voorbij Wergea, over het aquaduct zien we de Blues, het waarschip waar Joris en Noor op varen, waarmee we zullen opvaren. Samen varen we op, de Zeekraai loopt wat harder dus Neel springt er nog even in om te remmen. We scharrelen al bijkletsend op de zeilen Leeuwarden in, het spul moet al gauw weer naar beneden, de Drachtster brug geeft rood/groen. Ook de Harnixmabrug draait voor we aan de kant liggen. We durven zelfs al varend snacks uit te wisselen, dat wil zeggen: we gooien wortels in Blues kuip. Noor belt de spoorbrug en met nog 20 minuten wachttijd leggen we dan toch even aan. Frankeren lijkt toch te veel tegen de wind in, en we bedanken voor 3 uur motoren. We zetten koers naar Deinum, waar het bij de marrekrite plekjes allemaal net te ondiep is om bij de steiger te komen. En dus belanden we in de jachthaven van Deinum. De weinig ruimte die er is, is ingepikt door Deinumers weet de overbuurman te vertellen. Wel kunnen we zo aan de kade gaan liggen, gezellig aan elkaar. We maken couscous met nu 3 pitjes sterk! We maken een avondwandeling door Deinum en drinken een vers gebrouwen biertje bij It Holt.

31 juli
Mirke stapt in Deinum op de trein, wij halen verse broodjes en zetten koers naar Harlingen met een gunstige Oostenwind 3/4 Bft. De Zeekraai met gereven grootzeil en de blues op de Bolle Jan, houden we elkaar mooi bij. De brug bij Dronryp gaat geoefend en voor we het goed en wel doorhebben zijn we in Franeker. Een bezoekje aan de apotheek vanwege een tekenbeet en een ijsje. We hijsen de zeilen weer en varen Franeker weer uit, twee bruggen laten en dan komt de grote sluis in zicht. We besluiten niet in de kleine haven te gaan liggen. Met enkele bootjes er bij in gaat de sluis heel relaxt. We zijn weer op de Waddenzee, de Blues voor het eerst met haar nieuwe schipper. De vissershaven was een leuk idee, maar niet voor ons, de Noorderhaven met 2 bruggen ervoor trekt ons ook niet en zo eindigen we op de Bruinvis. Ten slotte is het maar voor even. We vullen water en koken pasta op het laatste gas en al gauw is het 19:30. Met het tij mee de Boontjes door. Met een prachtige avondzon zeilen we samen op over het zoute sop. Koffiekoers en fotomomentjes. Net voor de schemer in valt lopen we de kom van de sluis bij Kornwerderzand in. We roepen de sluis op via de marifoon, leggen even aan. En dan met ondergaande zon in de sluis, daarna op de motor richting Makkum. Daar tijd voor nog een borrel en een spelletje en dan te kooi.

De Boontjes

1 augustus
De volgende ochtend de kleine sluis door bij Makkum, waar we met onze twee kleine bootjes nog even bij ingepropt worden. ‘Ja past wel joh’. Nou eigenlijk net niet dus. De beste stuurlui staan duidelijk aan wal. En als we zonder lijnen aan de muur maar ergens aan andere boten vasthoudend erin liggen, past de sluis nét dicht. We krabbelen achter de grote meute aan de Grutte Syl op. Bolle Jan vs gereefd grootzeil gaat weer mooi gelijk op. We zijn al snel bij de brug van Allingawier, maar net te laat en we hebben veplicht lunchpauze. Door op ’t Panhuyskanaal naar de volgende brug. Op de Workumertrekvaart door de brug bij Tjerwerd. Eemswoude brug, onder Bolsward door. We zeilen heerlijk voor ’t lapje naar de brug Wolsumer ketting. Bij Oosthem moeten we zelf op de knoppen drukken om de brug te bedienen. Daarna op de motor door naar de spoorbrug en de brug van Nijesyl. Op de Wijde Wijmerts naar Osingahuizen is het tijd voor een broodje vega knaks. De brug door bij Osingahuizen, ’n stormrondje voor de Zeekraai om daarna samen de Jeltesleat in te draaien. Op het PM het fokje erbij en lekker hoog aan de wind, Robby here we come. De ‘thuisbrug’ en dan het laatste stukje nog, de Blues nog dapper op de zeilen. En dan leggen we weer aan in thuishaven Uitwellingerga. Wat een tocht.

Een nieuw vaarseizoen staat voor de deur

De Zeekraai weer seizoen klaar maken, het blijft een gedoe. Alles komt maar 1x per jaar voorbij, hoe was het ook alweer, hoe moest dat ook alweer, foto’s erbij zoeken, plakkers erop, hadden we hier geen videobeelden van, maar waar vinden we die bestanden, waar ligt alles opgeborgen, phhh? Waar vinden we de tijd om, weer het onder waterschip te behandelen, het polyester te poetsen, de mast moet geschuurd en gelakt. Nou die tijd ‘krijgen’ we volop, coronaquarantaine tijd. Noor gaat niet voor een studiereis naar Zweden, Neel moet noodgedwongen Malawi afzeggen, ineens tijd met elkaar te over.
Buurman Paul durfde het wel aan de mast er zelf af te halen met ons, maar kunnen wij hem dan nu ook weer opzetten? Eerst maar eens onder de goot vandaan halen en 4x in de lak zetten, gelukkig werkt het weer ook mee. Onderwaterschip moet het zonder kritische inspectie van Gert doen, dus beetje schuren en likje verf en dan gewoon maar weer de anti-fouling van Popma erop, heeft het vorig jaar prima gedaan. In korte broek met elkaar even het polyester poetsen, boxje aan, met muziek gaat alles beter.

Maandagochtend 6 april mag ze achter de Skoda, BE is in het bezit, maar de ervaring nog niet. Herre’s werf is alleen maar vooruit, dat komt gewoon goed. Neel sopt nog snel de kale plekken van de steunen. Noor legt alles weer vast en ik sta toch weer met tranen naar zijn schip in de kraan te kijken, blijft een rotmoment. Motor wordt er voor ons achterop gehangen en Noor vaart haar keurig naar huis, zo dat gaat toch steeds vertrouwder, want heerlijk dat ze weer aan de juiste kant van het huis met water onder de kiel ligt, dat vieren we.

10 april zijn we de hele dag druk met onze volgende uitdaging, plaatsen van de mast. Vorig jaar gelukkig veel gemarkeerd, dus de A staat vrij makkelijk in elkaar. Lijnen willen we dit jaar goed op lengte maken en het verende touw uit de katrol moet ook vervangen, niet vergeten dit keer. Waarom krijgen we de vernieuwde grootzeilval nou niet meer ingeschaard ? Wat doen we fout, terug naar de winkel, blijkt het oog net te rond, even knijpen en jawel hoor het past.
Het belangrijkste punt waar moet de strop, zouden we dat na vorig jaar niet gemarkeerd hebben ? Mama sta jij daar nou een gaffa tape af te peuteren… zie je wel we waren wel slim bezig.

Veel feedback, praten, overleg, tranen, willen we dit, kunnen we dit, nogmaals doornemen en dan is het toch ’s middags een feit, we kunnen dit. Drie pippi’s ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat we het wel kunnen’, oh ja en ervaren 🙂 buurman Paul. Klein detail de A moet er nog af, de stagen nog vast, gelukkig is de verende lijn heeel lang, want de strop kan er nu alleen af met een ladder en dat is best wiebelig, ging dat altijd zo ? Durfal Noor gaat dit klusje ff klaren. Morgen de zeiltjes er op en haar maidentrip 2020 op Marchiens verjaardag, laat die zomer maar komen !

Mooi filmpje van het plaatsen :

mast erop