Meteen naar de inhoud

juni 2022

Met z’n tweetjes, Zweden bereikt!

Vrijdag 17 juni – Westenwind 3 a 4 – Gedser > Klinktholm (35nm)
Het gefluit door de masten is bij wakker worden een stuk minder. Opnieuw gunstig voor onze geplande oversteek naar Klintholm. Mama vult via de waterkoker alle thermossen, we maken nog even dankbaar gebruik van het internet en willen voor 10u vetrekken, als is het maar omdat je anders voor nog ’n nacht moet betalen. Maar dan… havenpas kwijt. Gelukkig snel opgelost, Neel had ‘m in de keuken laten liggen. 10u15 gaan we dan echt. In het smalle geultje zijn we blij met ons rif, daarna kan ‘ie er gauw uit. Zo maken we een paar uur mooie mijlen, drinken koffie, eten luxe broodjes met hummus, feta en paprika.

Als Neel ’n plasje doet overboord om ‘de bruinvissen te lokken’, verschijnt er ook daadwerkelijk eentje 😊. Later zakt de wind verder in, hijsen we de halfwinder, pas met Klintholm inzicht switchen we weer. De wind trekt aan en waar de ongeveer tien gekleurde zeiltjes om ons heen waarschijnlijk de nacht in gaan, moeten wij opsteken voor de haven. Ondanks dat het lager wal is, is de haven van Klintholm heerlijk kalm. We pogen aan te leggen in een box, maar onze lijnen zijn te kort, er mist een paal én we spotten een plekje aan de langsteiger. Daar liggen we liever. Uitzicht op het strand en wederom wifi tot in de kuip. We rekenen er 145DK voor af bij de automaat aan de andere kant van het haven/vakantiepark. Gelonkt door de goede muziek drinken we een drankje bij Pier to Heaven. Helaas geen eten op de kaart dus struinen we met inmiddels flinke trek verder, zijn daar opeens allemaal foodtrucks. Dus eten we heerlijke curry en 3 porties zoete aardappelfrietjes. En die witte kliffen dan? Oh die zijn aan de andere kant. Dan zien we ze morgen wel vanaf het water. Lekker douchen en naar bed, morgen willen we naar Zweden.

Zaterdag 18 juni – Zuidwestewind 1 a 3 – Klintholm > skåre (39 nm)
Het ochtendritueel. Bedjes opruimen, afwas, thermoskannen en in geval van beschikbaarheid: verse broodjes. Zeil hijsen aan de langsteiger en rustig achter de Duitse buurman aan naar buiten. Lage wal dus flinke golven, snel zeilen zodat de motor omhoog kan en dan eerst maar ’n flinke slag naar buiten. Pas als de golven minder worden gaan we aan de thee. We doen twee keer een afval poging maar dan klappert alles heen en weer. Dus steken wij ten opzichte van de andere motor-sailende bootjes ’t verst naar buiten én dat wordt beloont. Minstens vier, misschien meer, bruinvissen, tuimelaars? Spelen wel tien minuten met onze boot en zien ze echt langs de boot duiken, machtig mooi.  Overal blaasgeluiden, we kunnen ze aan allen kanten zien. Wat ’n kadootje dank pap, het is tenslotte mijn vader (Joop) zijn verjaardag. In ons huis in Twel viert Mariia (Oekraïense huisgenoot) me haar mams en broer de eerste verjaardag van zoon Volodya. En dat zonder haar man, zijn papa. Fijn dat Noor daar bij kan zijn, helaas missen wij dat.

Dan kan toch na ’n dik uur koers worden gezet naar Zweden, 30 graden aanhouden en dat nog uren lang. We lopen eerst best, dik vijf knoop, maar na ’n wissel van de zeilen, houden we ook met groen wit het niet meer vol. Drie a vier uur motoren we totdat er wel weer wind is en datzelfde herhaalt zich een paar uur later nog ’n keer. We doen herstel naaiklusjes en schrijven bij. Als we de grote vaarroute oversteken wordt de Zeekraai via de marifoon opgeroepen. Of we van plan zijn voorlangs te gaan. Nou die grote wit/blauwe coaster laten we graag passeren, we minderen iets vaart en verleggen koers. Dan kan toch weer de groen witte halfwinder de lucht in, gauw ’t Zweedse gastenvlaggetje hangen, dat willen we toch zeilend doen. Tijd voor een muziekje, de radio heeft prima ontvangst, maar volgens Neel is het Deens, ach de muziek is lekker swingend. Laatste anderhalfuur kan ’t grootzeil met fok weer aan de bak en trekken we nog ’n eindsprintje. Skåre, klein haventje waar we netjes tussen de palen aanleggen en de ijscodame nog even haar kraampje voor ons openhoudt, we krijgen twee heerlijke ijsjes voor 30 Deense kronen, tja dat Zweedse geld moeten we nog regelen. Er hangen meerdere posters om de politie te helpen ’t smokkelen tegen te gaan en uurtje later staan er ook al vier agenten bij onze boot bewonderend te vragen of we helemaal uit Nederland zijn gekomen. We eten wat, maken ’n wandeling, knopen de grote tent er vast op, morgen regen en geen wind. Uitslapen dus.

Zondag 19 juni – grijs & regenachtig – Noordoost 2 a 3 – Skåre > Gislovs Läge
En uitslapen deden we! Vannacht aardig wat regen en zelfs onweer. Het motiveert nog niet echt dus pas tegen 10u komen we uit bed. Internetten, koffie, mama naaiklusje aan het klittenband van de grote tent, ontbijt met gebakken ei, spelletje, wandelingetje en lekker douchen. Chille ochtend, maar dan zijn de activiteiten onder de tent wel op. Er komt een beetje wind en dus willen we een stukje oostwaarts. 7 NM is het naar de volgende småbåthamn. Nog in de havenkom hijsen we en eenmaal buiten lijkt er toch net een leuk windje te staan. Af en toe wat spetters, maar daar blijft het bij. Ter hoogte van Trelleborg treffen we natuurlijk 1 van de ferry’s en maken een opsteker. De mastjes van onze bestemming zijn in zicht, maar het kost ons nog een dik uur voordat we daadwerkelijk de aanloop bereiken. In de regen knopen we vast in Gislovs Läge. Zoals geschat valt het mee met de zeer beperkte mogelijkheden tot meren voor gasten. Van de tien plekken, zijn er negen vrij. De natte tent er maar weer op en op zoek naar ’n warm plekje.

In stetti’s bistro drinken we koffie en als zeer late lunch eten we pizza en pannkaka met ijs. Een wandeling naar de oostpier voor ’n vette foto van ons bootje en dan besluiten we de vegahamburger zak op de bbq van ’t dorp uit te proberen. Er liggen nog kooltjes onder de deksel en er zijn genoeg bbq tools. Met onze aanmaakblokjes en zakjes is ‘ie zomaar aan. Het kant en klare zakje ziet er uit als Robby’s eten maar toveren we om tot heerlijke hamburgers, uitje en schijfjes paprika doen de rest. Neel kletst wat Zweeds met een plaatselijke dame, wijntje/biertje en ff appen met Sil in Noorwegen, wat ’n mooie avond. Nog een kleine wandeling, kopje thee, garen klusje en een schuurklusje. We schuren een gaatje voor het snoer van het zonnepaneel zodat daarvoor niet het hele luikje open hoeft te blijven. Dan te kooi.

Maandag 20 juni – zonnig – 2 a 3 Bft in de middag regen en 4 NW – Gislovs Läge > Abbekås
Met een zwemtrap twintig meter van onze boot af, moet ik wel ’n ochtendduik nemen. Gister gaf de thermometer bij de trap 21 graden aan, ik geloof er niks van. Best fris. Neel was om 6u op en klaar voor vertrek, maar slaapt nu nog even uit. Dan naai ik nog maar weer ’n klittenband strip, koffie is dan in ieder geval verdiend. Bij uitvaren is de wind nog zwak en mag ik pas koffie bij 2 knopen, maar dat lukt. Korte broek, zon, wind trekt aan tot 3, dus we gaan lekker ruime wind als we ’t meest zuidelijke puntje van Zweden smygehamn voorbij zijn, kunnen we iets vallen en kan de fok in de boom, melkmeisje in de Zuidelijke Oostzee. Bovenland hangen zeer donkere wolken en horen we onweer, maar op ’t water kan er steeds meer uit. Gestaag zien we ’t landschap aan ons voorbij voortrekken maar als we de haven van Abbekås naderen, nadert ook ’n regenbui. Broeken aan, zwemvesten om, fok weg. 297 graden sturen we , we zien de geleide borden al eerder in 1 lijn maar moeten nog boven de groene staak langs toch? Onduidelijk hoe je die nu moet pakken, varen we voorzichtig op het havenhoofd toe. In de regen zien we op meerdere plekken gastplats staan, we kiezen voor ’n langsteiger aan de oost kant. Als we vastliggen er de paraplu uitvouwen is de bui ook voorbij.

Warme chocomelk met plaatselijke lekkernij in Bongskahuset met internet. We zoeken de dichtstbijzijnde supermarkt op de kaart en gaan naar de boot voor een tas. Eenmaal binnen begint het weer te regen en kiezen we er voor om de bui af te wachten. Deze houdt niet zomaar op en dus koken we een aantal uur later uit blik onder de kleine tent. De groente, bonen, perzikken en taco’s vormen een feestelijke maal op deze grijze avond. We verlaten de tent uiteindelijk toch maar voor een korte paraplu wandeling langs het internet en kruipen dan lekker in de slaapzakken bij ons elektrische kacheltje.

Dinsdag 21 juni – zonnig – Wind west 4 max 5 – Abbekås > Kåseberga (18 nM)
Vers brood bij het tentje van gisteren, toch maar het havengeld betalen nu de automaat weer werkt. Besluiten we aan de steiger het grootzeil in de wind vast te hijsen. Achteruit wegvaren, schoot vieren, maar dan gaat ze toch zeilen omdat het zeil tegen de stag aan komt. Flink gas maakt dat Neel ons toch veilig de haven uit krijgt. Dan nog even spannend; nu toch langs de andere kant van de groene staak. Tranen, misverstanden, even spuien en dan koffie. Noor heeft besloten toch over twee uurtjes in de auto te stappen om weer te kunnen aansluiten. Mijn moederhart maakt een sprongetje. De basis weer compleet. (Ellen had daar een passend cadeautje bij). 

Ystad heeft een Marina naast de grote ferries. Dat maakt het voor ons mooi makkelijk. Aan de vingerpier vullen we een kussensloop met was. Helaas, daarvoor is een reserveringslijst. Dan eerst boodschappen. Heerlijke halve liter ijskoffie in de zon op het terras. Fruit en groente van de markt. En Neel een nieuwe bodywarmer; 50% utsalg. De fisk en utlivswinkel is ons toch te ver lopen voor nieuw gas. De wind lonkt, op naar onze eindbestemming vandaag!

Buiten de havenkom hijsen we de zeilen en schieten we de vaargeul over, ruim op tijd voor de Bornholmslinjen met zijn scherpe neus. Zijn golven, passend bij een snelheid van 30kts, komen nog over de staande deining heen, en het is zoeken naar een lekkere koers. We besluiten dat dit een mooi moment is om het nieuwe reefsysteem te proberen. Inclusief terminologie. De smeerreep doet het soepeltjes, de steekbout vergeten we dit keer niet. Alleen de halstalie loopt stroef en zullen we later aanpassen. Ook met rif gaan we als een speer en al gauw zien we de kale kliffen met daarop Ale’s Steinar. Stonehenge van de Vikingen. Daaronder leggen we als vijfde bootje aan in de havenkom Kåseberga. Net te laat voor een ijsje. De man van de kiosk kan gelukkig voor gepast geld een uitzondering maken. Met onze waterijsjes beklimmen we de klif. De stenen in de vorm van een schip doen ook dienst als zonnekalender. Aangezien het vandaag de langste dag is, zal de zon precies bij de noordsteen ondergaan. We wandelen door de wilde bloemen, koken pasta, en tegen 21u gaan we met de locals terug omhoog voor dit spektakel. Er is een koor, met een soliste waar we soms wat van schrikken. Het hele dorp is uitgelopen, inclusief dekens en drankjes. Best veel mensen met literatuur over deze plek, één fanatiekeling zelfs met lashelm om tegen de zon in te kunnen kijken. En dan, moment suprême, een wolk voor de zon.  Gelukkig komt hij daarna nog even kort tevoorschijn. Een rode vuurbol, precies achter de noordkei én de vele mensen die dat willen vastleggen. Door de muggen vinden we ons een weg terug. Snel te kooi, morgen komt Noor!

Vorige week

We zijn nog geen drie weken onderweg en hebben al zoveel beleefd. Verhalen worden in het moment gemaakt en zijn nauwelijks bij te houden in het logboek. Bij deze een poging, vorige week:

Maandag 13 juni – Marstal
Terwijl Neel & Noor nog in bed liggen heeft mama er al drie keer de wandeling naar de zeilmaker op zitten. Deze was echt niet om 7u open. We ontbijten met vers brood en aardbeien. De wins is aardig aangetrokken en voorlopig hebben we geen fok, dus mooi moment om eindelijk ons ‘rif-klusje’ te regelen. Gert was al wat teleurgesteld dat we dit nog niet gedaan hadden. Telkens als er weer een bui aankomt zetten we snel de grote tent erop om deze dan enkele minuten later vanwege volle zon weer op te bergen. Zo blijft het de hele dag wisselvallig. Gert komt met tools per motorbootje, maar voor de volgende fase van de klus verhalen wij tot naast de Professor. Boren, bijslijpen, koffiebes op het dek v/d Prof, inscharen. De wind is te krachtig en dwars op onze huidige positie om direct te testen, maar de opzet is geslaagd. In theorie kunnen we nu al zeilend reven vanuit de kuip. We vieren het met een biertje wederom op de Professor terwijl plots het ene na het andere Hollandse charterschip binnenloopt. Gert is er druk mee en schiet veel plaatjes. Mama & Noor doen boodschappen voor een Deens maal. Het duurt even voordat we ‘m aan hebben in de de wind, maar dan genieten we samen met Gert en Marileen van een heuse vegetarische BBQ.

Dinsdag 14 juni – Marstal
De meiden slapen wederom uit, ik heb al brood gehaald en thee bij de buren gedronken als we weer verhalen naar de jachthaven. De Professor gaat voor anker bij Ærøskøbing, wij vinden een mooi plekje met de neus in de wind aan de kade en gaan op de koffie met stroopwafels bij de Epicourious. We lopen Belinda voorbij en zij herkent ons ‘jullie gaan naar mijn man Richard’ zegt ze lachend in het Nederlands. In de kuip horen we hoe zijn twee sluismomenten van het NOK verliepen, beide niet vlekkenloos. Ruth blijkt Cornelis te kennen en ook zijn moeder Ruth, beide wonend in het grachtenplan in Uitwellingerga. Wat een kleine wereld. Met weer ’n diner uitnodiging op zak gaan wij voor de lunch terug naar de Kraai. Noor zoekt de (gratis) bus tijden op en dan blijkt dat we nog ’n kwartiertje hebben. Bolletjes en koffie in de rugzak en rennend naar de bushalte. We stappen uit in Ærøskøbing en nuttigen daar de koffie en lunch aan de oude haven. We verkennen het stadje en zien in de verte de Professor voor anker liggen. We eten een ijsje op het dorpsplein en lopen nog even door de jachthaven. In Marstal nog snel even langs de winkel waar we goedkoop lang touw hadden zien liggen en wauw laarzen in de aanbieding voor mij. Vanaf nu geen natte voeten meer. Terug bij de boot stopt Erik Pommer met zijn fiets bij ons en vraagt ‘jullie gaan Haparanda varen toch?’ Hij kent ons van Instagram en vertelt ons dat de wekelijkse Folkeboot wedstrijd vanavond om 19u is, would you girls like to join? We kijken elkaar aan, oke leuk gaan we snel koken. Maar we gaan alleen kijken en foto’s maken en dan naar Rudkobing, zeggen we tegen Erik. Met de andere bootjes (niet alleen Folkeboten, maar ook andere zoals o.a. een mariholm) varen we de haven uit. Er ligt een huis startschip, oké laten we gewoon de rode folkeboot van Erik volgen en meedoen. Noor zoekt snel op internet op wat de vlaggen betekenen die het startschip hijst. We weten niks, niet eens welke kant we op moeten en dan ineens valt er ’n schot. Is dat het startsein? Nee de mannenboten dobberen of maken nog ’n slag. Na vier knallen gaat ’t los en wij volgen gewoon over ondiepe Venegrund, maar uiteraard met een schuin oog op de dieptemeter. We varen keurig een driehoek, je ziet de overige boten verbaasd kijken, wie zijn die meiden met de Nederlandse vlag? Bijna verspelen we nog ’n plekje als de veerboot ons nadert, maar als vijfde worden we officieel binnen getoeterd. Onze eerste regatta wordt beloond met bier en de verenigingsvlag in het plaatselijke clubhuis. Trots zijn we op ons team en vinden ’n bijpassend cadeautje uit de doos van Ellen. Voor Harm nog even ’n wandeling langs de Palingaak, helaas niemand aan dek.

Woensdag 15 juni – bewolkt en zon – 3 Bft – Marstal > Fehmarn
Alle drie schoon gedoucht, thermoskannen in de deense keuken kunnen vullen, eten diepbevroren mee in onze koelbox. Klaar voor vertrek. Grootzeil alvast aan de steiger gehesen, kon mooi, neus precies in de wind. Havenhoofd uit, zelfde geultje retour waar de fok scheurde, gaat nu relaxed. We plotten de route naar Fehmarn, juiste plek voor Noor haar OV vertrek per trein. We strooien was as van Erik uit, want Marstal was een plekje om te herinneren. Als we onder het eiland vandaan zijn zegt Neel ‘we hebben onszelf onderschat, lopen gewoon 5 knopen. Helaas, na de lunch wordt de wind steeds minder. We hijsen voor het eerst dit seizoen de groen-witte halfwinder. Maar ook die kunnen we na ‘n uur niet meer volhouden. De brommer wordt gestart , net voor de herrie popt er vlakbij een bruinvis oo. Tot twee keer toe horen we hem/haar ademhalen, mooi moment. De hele dag door weten we ze te spotten, zelfs een groep van 3 of 4 tegelijk, én Noor slaagt erin een vin op de foto te krijgen. We zin ook iets enorms grijs op de horizon opduiken, het blijkt een onderzeeër. Dik drie uur motoren, af en toe rimpels op het water, kijken of er wat gezeild kan worden, maar dat lukt pas weer rond een uur of 18. Net als de halfwinder staat wordt Noor gebeld door Willemijn, wij doen tromgeroffel. En ja hoor. Het verlossende telefoontje, scriptie 7.6! Ze mag haar Hugo blikje opentrekken en zwaait ter viering met de Nederlandse vlag. De confetti van Ellen wordt wel uitgepakt maar niet de natuur ingeschoten, dat bewaart Noor graag voor de boerderij. Prima plan. We koken een bijzonder maal van rode biet, wortel, pastinaak, halloumi, vega worstjes en couscous. Uit eten houd je te goed, meid. Eindelijk komt de brug van Fehmarn dichterbij en we besluiten de haven aan de noordkant in te varen. Neel moet flink bijsturen vanwege de stroming en net na 21u leggen we vast naast twee mooie collega folkebootjes. Een zonsondergangwandeling naar de brug besluit de dag. Morgen wandelend naar Bahnhof Grossenbrode. €20,- voor deze desolate haven, ze durven wel, die Duitsers.

Donderdag 16 juni – 4 à 5 Bft (West) – Fehmarn > Gedser (35nm)
De wekkers zijn gezet, maar we zijn voor die tijd wakker. Noor pakt al haar spullen in. Ontbijtje en dan aan de wandel. 6.1 km naar das Bahnhof. We zijn 45 minuten te vroeg maar er is wifi op dit kleine station. Noor koopt voor €9,- een maandkaart en gaat via Lubeck, Bremen, Leer, Groningen naar Sneek Noord. Daar staat oma! We missen haar gezelligheid en opruimskills nu al. Neel en ik doen boodschappen, kopje koffie bij de bakker en lopen naar de oprit van de weg naar de brug om onze duim op te steken. Bingo. Bij het eerste busje direct een lift te pakken. Vader en zoon vinden het helemaal leuk. Laatste stukje wandelend naar de boot en klaar maken voor vertrek. We denken dat Denemarken ook zo laat op de dag wel haalbaar is met deze wind. Voor de zekerheid trekken we het rif erin, gaat prima met ons nieuwe systeem. We laten Fehmarn achter ons. Die brug die we gisteren zo langzaam op ons af zagen komen is nu supersnel uit beeld. Vanaf de verkenner is het kompaskoers 60 graden. Het rif kan eruit want de reis is wel afgestemd op minimaal 5 knopen. Dat lukt prima. Mooie ruimewindse koers surfen we af en toe van best hoge golven af. We zien geen beesten en maar af en toe een zeilbootje. Bij de kaatste groene boei laten we ons in de aanloop van Gedser zakken. Neel stuurt de Kraai met wat stroming netjes het havenhoofd door. De langsteiger is helemaal bezet dus dan maar  box met palen. De wind trekt flink aan, het zal een onrustig nachtje worden. De Duitse gastenvlag wordt weer gewisseld voor Deens. Koken kan bij het toiletgebouw en eten doen we uit de wind bij de picknicktafel. We trekken Ediths laatste rode wijn open en toosten op dat Noor ook vlot klaar is maar haar reis van deze dag.

Vrijdag 17 juni – zonnig – 3 à 4 Bft (West) – Gedser > Klintholm (35nm)
Het gefluit door de masten is bij wakker worden een stuk minder. De wind opnieuw gunstig voor onze oversteek naar Klintholm. Mama vult via de waterkoker alle thermoskannen en we maken nog even dankbaar gebruik van het internet. We willen voor 10u vertrekken, al is het maar omdat je anders nog ‘n nacht moet betalen. Maar dan.. pas kwijt. Gelukkig snel opgelost, Neel had ‘m in de keuken laten liggen. 10u15 gaan we dan echt. In het smalle geultje zijn we blij met ins rif, daarna kan ‘ie er gauw uit. Zo maken we een paar uur mooi mijlen, drinken koffie, eten luxe broodje met hummus, feta en paprika. Als Neel een plas doet overboord ‘om de bruinvissen te lokken’ verschijnt er ook daadwerkelijk eentje. Later zakt de wind verder in en hijsen we de halfwinder. Pas met Klintholm in zicht switchen we weer. De wind trekt aan en waar +- 10 gekleurde zeiltjes om ons heen waarschijnlijk de nacht in gaan, moeten wij opsteken voor de haven. Ondanks dat het lager wal is, is de haven van Klintholm heerlijk rustig. We pogen aan te leggen in een box, maar onze lijnen zijn te kort, er mist hier een paal én we spotten een plekje aan de langsteiger. Daar liggen we liever. Uitzicht op het strand en wederom wifi tot in de kuip. We rekenen er 145 dk voor af bij de automaat aan de andere kant van het haven/vakantiepark. Gelonkt door de goede muziek drinken we een drankje bij ‘Pier to Heaven’. Helaas geen eten op de kaart, dus struinen we met inmiddels flinke trek verder, zijn daar opeens allemaal foodtrucks. Dus eten we heerlijke curry en wel 3 porties zoete aardappel frietjes. Lekker douchen en naar bed. En die witte kliffen dan? Die zijn aan de andere kant. Morgen zien we ze vanaf het water, dan willen we naar Zweden.

Voor snellere updates verwijs ik jullie door naar de Instagram @dezeekraai daar is bijvoorbeeld te zien of Zweden al is gehaald of niet…

Weer een nieuw gastenvlaggetje mogen hijsen

In dit blog de reis van vorig weekend (week 23), waarin we Denemarken aandoen!

Vrijdag 10 juni – bewolkt met zon – Cuxhaven > Brunsbüttel
Het is 8u als ik de auto in stap en de navigatie instel naar SVC. 3,5u rijden is het naar de haven waar de Zeekraai ligt. Een saaie weg over land, niet te vergelijken met wat de rest over zee heeft gedaan. Afgelopen dagen kreeg ik mooie plaatjes toe gestuurd (die ik dan weer op Instagram zet). Maar ik ben blij dat ik weer even aan kan sluiten. Ik tref mama op de parkeerplaats en bij de boot hangen slaapzakken, sokken én schoenen te drogen. Ze konden uitslapen en relaxed ontbijten, hebben een wasje gedraaid en we richten langzaam weer in. Met een tas vol spullen, ik had namelijk een hele lijst meegekregen wat ik mee moest nemen. Harm neemt de Skoda weer mee naar Friesland, maar niet voor we een plechtig momentje doen met z’n vieren. Al 4,5 jaar staat er een potje appelstroop in de boot, met daarin Erik z’n as. Deze reis zullen we hem op verschillende plekjes uitstrooien, loslaten, mee laten drijven.

Als we in de kuip zitten, wordt mama herkend door Gerard en we spreken met hem af over een uurtje een bakje koffie te doen. Neel gaat eerst namelijk op haar laptop bij de wifi wat dingetjes regelen en wij doen ondertussen boodschappen. Daarna Gerard aan boord, mama was begin dit jaar bij hem om verschillende kaarten van Scandinavië over te nemen. Zijn vrouw overleed twee jaar geleden, samen hebben ze veel op de Oostzee gevaren maar nu vond hij het tijd de kaarten door te geven. We drinken koffie en nemen een kijkje bij hun aan boord. Gerard vindt niet dat we zonder vaarwijzer door mogen dus ook die krijgen we nog van hem mee, daarna is het 18u en tijd om ons klaar te maken. We vertrekken met een zonnetje richting Brunsbüttel. We houden het helaas niet de hele reis droog. Maar worden op het eind met een avondzonnetje, en vier andere bootjes, vergezeld in de sluis. Na een paar meter gezakt te zijn, gaat onder luid geklingel de deur weer open. Meteen bakboord uit richting de haven. En in golden hour leggen we aan op een prachtig houten folkebootje. We kletsen wat met de buurman, maar z’n hondje is het er niet mee eens dat we allemaal binnen willen kijken. Het is te laat om nog een ijsje te scoren dus wordt het thee in de kuip. Daarna te kooi, want morgen willen we om 6u vertrekken.

Zaterdag 11 juni – bewolkt met zon – Brunsbüttel > Strande
De douche is gratis en goed, 450 kraampjes voor de jaarlijkse vlooienmarkt staan in de file. Koffie en thee in de thermos. NOK we gaan ervoor. Kegel gehesen, zeiltjes omhoog, brommer aan… recht zo die gaat: 98 kilometer voor de boeg. Al snel zetten we de motor uit, ‘t waait flink en we lopen 4/4,5 knoop. Een boze dame en een Duits zeilschip vertellen ons dat die brommer toch écht aan moet. Dat doen we braaf bij pontjes en deden het ook al bij de grote joekels, maar de wind is zeker vandaag ons goed gezind. Neel spot tot twee keer toe een grote rover, (zee)arend? Maar verder zien we vooral zwanen, zwanen en nog eens zwanen met of zonder jongen. Bij het 50 bord een foto, we zijn over de helft! Pas bij Rendsburg wordt het met grote scheepvaart drukker, maar wij vliegen erover. Als we nu doorgaan komt er alleen nog een ankermogelijkheid, besluit valt voor doorvaren, benzine besparen. Goeie keuze, 12u na vertrek mogen we vrijwel direct de sluis binnen varen. Die gaat nog perfecter dan aan het begin. Bakboord uit, haventje van Kiel aandoen of toch nog even echt genieten? Op het fokje scharrelen we langs de west kust van het Kielerfjord, ‘n enorm cruiseschip lijkt de tonnen die de vaargeul aangeven op te eten. Een kleine coaster met de naam Marit op de boeg, iemand midden op dit grote water in een opblaaskano, 2 mede Folkeboten, we kijken onze ogen uit. Strande is maar 3 mijl, toch nog maar dat grootzeil erbij. We sturen de haven in, ontwijken de zwemmende boys en gaan opzoek naar een groene box. Blij dat we er één vinden, leggen we een beetje scheef aan en zien dan de touwen lopen van steiger naar paal. Handig daar moeten we gebruik van maken de volgende keer. Op naar het toiletgebouw want een aardige overbuurman geeft direct de code. De wifi is daar goed en we bellen even met oma. Dan heerlijk koffie, chocomelk en taart bij de zeilvereniging op het terras.

Zondag 12 juni – bewolkt met wat zon – Strande > Marstal
Terwijl Neel ook van de luxe douche gebruik maakt (deden wij gisteravond nog), gaan mama en ik opzoek naar broodjes. Overal worden kraampjes en podia opgebouwd voor de Kielerwoche. Daarna ontbijt aan boord. Als het tijd is om te vertrekken worden even onze communicatie crew skills op d e proef gesteld. Om daarna keurig de box uit te varen en in de baai te hijsen. We zetten koers naar Ærø. De zon brandt lekker en ook de wind doet hard z’n best. We oefenen met door de verrekijker kijken: bijvoorbeeld om te zien of een groot vrachtschip voor anker ligt of niet. Elk uur zetten we onze positie op de kaart. Als Marstal langzaam in zicht komt volgen we de geul. We rollen de fok in, die zit niet zo netjes, maar eerst tijd om het grootzeil te strijken. Ondertussen begint de fok bovenin te flapperen mama probeert hem iets naar beneden te trekken vanaf het voordek. We besluiten hem weer uit te rollen. Terwijl we dit proberen, scheurt de fok en blijft klapperen. Mama gaat naar voren en haalt hem maar helemaal naar beneden. Tijd om er bij stil te staan is er niet, we moeten namelijk de haven in en een plekje zoeken. Dat lukt bij de laatste steiger, niet omdat het zo druk is maar omdat we alle andere plekken te groot vinden. En zelfs bij deze box zijn onze achterlijnen eigenlijk te kort. Dus we verlengen d’r eentje. Dan is het eindelijk tijd voor dat ijsje waar we al twee dagen zin in hadden. En er is ten slotte wat te vieren: want Denemarken is bereikt! We lopen ook langs de supermarkt en met de wifi van daar ontvangt Noor het bericht dat de Professor Lorentz onderweg is naar Marstal. Dus we koken en eten snel om daarna Gert en Marileen te verwelkomen in de oude haven. Koffie en thee bij hun aan boord, wat ’n luxe zo’n grote kajuit! Na een wijntje is het tijd om terug te gaan. Ondertussen hebben we er wat berichten uit gedaan op Folkebootsites en Facebook groepen, opzoek naar een fok. Morgen om 7u gaat de ander in ieder geval naar de zeilmaker…

Duitsland bereikt!

Woensdag 8 juni – Delfzijl > Norderney

We verlaten in alle vroegte de haven en kunnen direct aan de wind vooruit. Op de Eems gaan we ruime wind richting Borkum, de Bastaard legt ‘t vast en de Ropein is al redelijk snel in zicht, de andere boten slapen wat langer uit. We zien al snel zeehonden, Jan van agenten, bruinvissen, Alken, maar mogen pas koffie als we van de eerste kaart afvaren: dat duurt best lang. Na 7,5uur laat de wind het afweten en vraagt Epicurious of we ‘n sleepje willen want zij hebben de motor gestart. Ik moet erkennen dat wij dat ook net twee minuten daarvoor hebben gedaan. Dan laat ook de zon ons in de steek, Neel de navigator mag naar binnen. Harm en ik worden zeiknat, soms lijkt er weer wind en proberen weer ‘n halfuurtje. Maar te vaak en te lang naar ons zin moeten we benzine verstoken. Ineens is er best wind maar Oost? Nouja, dat was niet beloofd. Laatste stuk naar Norderney is wel weer bezeild, trots en voldaan meren we, na ‘n tijdje zoeken, af in de Marina haven. Onder het genot van een heiBe shokolade mit Sahne drogen we onze sokken, schoenen en laarzen. In de grote tent proberen we met behulp van het elektrische kacheltje de rest van de kleding enigszins te drogen. We gaan vroeg naar bed, morgen halfuur later op dan vandaag, namelijk om zes uur, dat lijkt wel uitslapen.

Donderdag 9 juni – 4/5 bft – bewolkt – Norderney > Cuxhaven

De tent gaat nat de bakskist in, ik heb koffiepot opgezet zonder koffie… Vlak voor het vertrek uit de haven zetten we toch nog ‘n rif. De veerpont toetert voor vertrek, dus een stormrondje en dan kunnen we gaan. Blij met wat minder zeil, we gaan als een speer. Waar we gisteren door de Sluchter naar binnen kwamen, gaan we nu via de Dovetief naar de Oost. Flinke golven, 4.5/5 knoop door ‘t water en straks de vloedstroom ook nog mee. Maar het rozijnenbolletje voor ontbijt wil me niet echt smaken. Harm geniet en leert ons veel over stroom: boten, soorten, voor anker of varend. Neel navigeert en Marchien, ondanks dat ze aan het roer zit, gooit toch één keer haar ontbijt in zee. Toch maar zo’n anti zeeziekste pil nemen, want Neel houdt stand. Beide doen we ‘n tukje en houdt Harm het roer wel recht.

De wind neemt gaandeweg de middag iets af, we steken bij Jade 1 recht over en zeilen door het ankergelden van de containerschepen en schieten mooie plaatjes. Vlaklangs de verkenner van de Alte Weser aanloop blijven we stuurboord de kardinalen zoeken en bevaren. Vroeger dan gepland zijn we ter hoogte van de Elbe aanloop en laten we ons, net als vele andere bootjes, de rivier inzakken. De Prudence roept op knaak 16 de Epicurious op en wij luisteren mee uit, ze schakelen over naar kanaal 6. Volgens Harry valt bij hun de wind terug en kan Richard beter de motor starten. ‘If you Will make it on dinnertime’ Epicurious zeilt 7 knots dus dat lijkt Richard overbodig. Ik prijs hem voor dit wijze besluit. Hij nodigt ons vervolgens uit voor iets… maar net op dat moment stoort de marifoon. Ik vertel hem ons eventuele plan naar Ottendorf ivm de crew wissel. Paar uur later besluiten we toch niet dat smalle ingangetje te nemen en Harm stuurt de Kraai zonder enige moeite de Cux-haven in. Dan horen we nogmaals de uitnodiging: ‘a little dram on board’, ja leuk maar eerst ff aanleggen. Tentje erop en als Neel appt wanneer dit plaats vindt is ‘t antwoord: “right now?” Nog in zeilkleding proosten we met champagne op Suzan (Prudence) zij is jarig en gaan mee uiteten in Don Quijote. En hebben als ‘little boat’ een ‘little present’ mee, met dank aan opa Willem, een klein flesje Nobeltje met een Terschellings strikje erom. Het wordt een gedenkwaardige avond. Morgen uitslapen voor ons, Noor vertrekt om 8u uit Uitwellingerga om Harm af te lossen.

Dit is de eerste keer dat er een update wordt geüpload via de iPad, ik hoop dat het er allemaal goed uit ziet! Dank aan de wifi in Strande, waar we nu liggen, later hierover meer: nu eerst weer lekker zeilen!

Groningen deel II

Groninger museum

Maandag 6 juni – 5 bft – regen – Hoge der A > GMC haven
We zijn net ’n eitje aan het bakken als de brugwachter vraagt of we al mee willen. We spreken 10u af en krijgen keurig rood-groen op het afgesproken tijdstip. En dan zitten we weer op de Groningse Groene Golf. De 4de brug brengt ons langs het museum, de 7de is het kleine witte bruggetje dat de Oosterpoortbuurt met het centrum verbindt. Nog 2 bruggen verder nemen we ligging in de Oosterhaven. Daar begint de soap. Morgen om 9u30 staat de 1e opening van de Driebondsbrug gepland. De huidige havenmeester verkondigt dat de Oosterhavenbrug daarom wel even een kwartiertje eerder zal draaien. De brugwachters vertellen dat zij echt niet eerder mogen draaien. Wij kiezen voor zekerheid en verhalen, na de JR tentoonstelling in het museum en de inkopen bij de AH, naar de GMC haven. We hadden gelukkig nog niet betaald. In tegenstelling tot de verhalen is dit een heel gezellige haven waar we met thee en koekjes worden ontvangen. We kwamen dan ook in de verschrikkelijkste bui binnen varen en er komt voorlopig nog geen eind aan. We koken soep en hangen wat in de tent, dan besluiten we te gaan boulderen. Sportkleren én douchespullen mee en op ’n droog moment gauw die kant op. Met spuit in d’r arm kan mama hier blauwe én paarse banen. De terugweg kan lekker in de auto – onze logée Edith taxiet. Beste borrel op ons bootje en met wekker naar bed.

Dinsdag 7 juni – 5 bft – bewolkt – GMC Haven > Delfzijl (14nM)
De lieve havenmeester vult onze thermoskannen, Edith laat haar appeltaart voor ons achter en gaat Harm halen. Wij varen 9u15 richting de Driebondsbrug en mogen langszij de Ropein. Twee uur lang liggen we te wachten en zien zo’n 15 andere zeilboten rondjes varen met zicht op dubbelrood. Zeus vaart langs iedereen en meld de vertraging 2x en zorg voor spannende golven, vooral met de deining tussen onze twee masten en verstaging. Rond half elf komt het groot transport inzicht, een mooi platbodemde wil dan nog bij ons achter aan leggen en vraagt of de Ropein iets naar voren kan. Wij kunnen alleen maar volgen, ik help Joop even met ’t voortouw en zien dan dat ze aan het klooien zijn. Tussen konvooi en wal, nee ze worden daar weggestuurd, pff.

Taxi Edith en Harm houden we via apps op de hoogte, maar om 11u20 krijgen we (nouja eerst de grote jongens) rood-groen en gaan: joehoe we zijn erdoor! Op naar de volgende brug en netjes langs ’n hoge kade pak ik de tassen van Harm aan en is onze Duitse Waddenloods aan boord. Edith kan niet geknuffeld, maar maakt haar team social wel waar. Tot 18 julie lieve vriendin. De zeilen gaan omhoog en we zien iedereen op de motor het groot transport voorbij kachelen. Wij blijven er mooi achter, lopen soms net te hard en draaien dan een rondje. Zo mogen we ook door de bruggen mooi net mee. Bij de brug bij Appingedam roept de brugwachter ons op dat we wel even de brommer moeten starten als we nog mee willen, er staat al een enorme file door ons 🙂 Nou vooruit, het laatste stuk naar Delfzijl doen we relaxed op ons fokje en dan mogen we ook gelijk door de kleine sluis. Daar staat ’n man op de brug naar ons te zwaaien, hij wordt door de brugwachter tot de orde geroepen: graag achter de slagbomen blijven. Het blijkt Rein te zijn, van Haijolien (vrienden van oma) wat leuk! We zijn druk met sluizen, zij leggen alles vast. We gaan ons vaarplan in de haven van Delfzijl doornemen en zien hun daar nog even kort. De wind is nog flink, Harm kan de golfhoogte bij Borkum op een app zien: 1 meter 75… zo hoog als Neel. We besluiten om morgen heel vroeg te gaan. Trijnie en Eric met hun Bastaard motorboot, gaan mee op palaver op de Ropein. Toch toevallig met allemaal buurtjes uit de grachten, een echte grachtenvergadering vindt plaats met BB (voor de nieuwe lezers: Berenburg). En iedereen besluit ‘onze’ tocht te gaan doen. Dus allemaal vroeg te kooi, morgen de zee op!

Er gaat niets boven Groningen!

Vrijdag 3 juni – NO 4 later 5 bft – zon – Lauwersmeer -Zoutkamp > Garnwerd 
Hoewel Noor en mama het overdenken, is het enkel de buurman vd Kluut die de dag zwemmend begint. Wij starten met yoghurt en flakes. Terwijl we ons klaarmaken voor vertrek legt ook de Skua (buren uit Uitwellingerga) aan. We kletsen over onze plannen, draaien de boot op de hand om de tent te drogen, krijgen een oude zeekaart van het NOK in ‘88 en worden door oude en nieuwe buren uitgezwaaid. Noor verlaat vandaag het schip. Garnwerd is daarvoor te ambitieus. De optie Zoutkamp geeft juist wat speling en dus besluiten we nog even te ‘oefenen‘ op het Lauwersmeer, net als Joop & Jelly ! We zien hun Ropein in the move op de AIS en daarna ook in real. Mooi fotomoment. Samen koffiekoers, maar als wij ‘t Zoutkamperril beginnen te kruisen, keren zij terug. Even hard werken en daarna weer bezeild tot aan de 2e sluis van de trip. We leggen aan tussen de vers geschilderde en bevlagde vloot van Zoutkamp, want dit weekend wordt hier een nieuwe garnalenkoningin gekozen. We drinken koffie op terras, posten een kaartje voor Jurre, struinen wat en dan gaat Noor op de bus en hijsen wij de zeilen weer. Het Reitdiep slingert hier alle kanten op maar is met deze rust en wind best te kruisen. Waar we eerst nog wat voorzichtig zijn qua diepgang zien we later de meter op 0.8 staan. Na de brug van Lammerburen zetten we een rif en kunnen we bij Roode Haan de Epicurious trots vertellen alles weer zeilend te doen. Helaas twee slagen later haakt de fok achter de bevestiging voor het mastlicht, tikt de bescherming eruit en vervolgens scheurt het hele achterlijk eruit, was ook wel gaar… Dan lijkt de SB stag ook nog losser dan gezet dus leggende eerst maar aan voor de klusjes. Daarna vervolgen we rustig onze weg. Als we in de luwte van de bocht bij Schouwerzijl bijna achteruit lijken te gaan, spotten we zowaar een ijsvogel ! Relaxt laatste stuk, maar hierdoor stranden we wel voor de brug van Garnwerd. In Groningen draaien ze maar tot 19u. De volgende ochtend zijn we dankbaar voor deze pech, het blijkt ons misschien wel brandschade te besparen.

Ropein (Joop&Jelly) gespot!
Fenders hangen te drogen!

Zaterdag 4 juni – NO 3 tot 4 bft – zon – Garnwerd > Reitdiephaven (4.5 nM)
Dit keer begint de dag wel met een frisse duik, door Marchien dan. We eten een broodje, vullen de thermoskannen en drukken dan op de grote rode knop. Weldra wordt brug Garnwerd voor ons geopend. Omdat we niet zoveel mijlen hoeven af te leggen vandaag kiezen we direct koffiekoers op het fokje. Na het 1ste bakje moeten we toch vaart maken, brug Wetsingersluis staat al voor ons open. Bij Wierumerschouw spotten we wederom van veraf het groene licht. Nog even blijven we in de vakantiemodus, maar als we de rij auto’s zien groeien toch maar even de motor aan. De brug daarop gaat niet zo vlot dus roepen we de Plantaan…eh Platvoetbrug niet zo soepeltjes op om deze met onze vrienden van de Epicurious te passeren; waarna zij linksaf slaan ? Meldt post Lauwersoog via kanaal 85 dat dat met hun mast toch echt niet gaat lukken. Ze maken rechtsom keert en leggen achter ons aan. Afgelopen nacht werden we luidruchtig gewekt door wat Epicurious kan vertellen dat trouwvuurwerk was. Leek mooi bovenwinds maar de foto uitwisseling toont hun dek, dat zij vanochtend in 1.5 uur hebben ontdaan van al het vuurwerkafval. We sluizen samen de 1.5 mrt van Dorkwerd omhoog. We zijn ze gauw kwijt als wij nog altijd op alleen het fokje verder dobberen. Ondanks het tempo slagen we erin om even na het middaguur de Reitdiephaven te bereiken, waar we ligging nemen met de kuip in de zon en genieten van de gratis kaiserbroodjes, inloopsanitair en WiFi. Vanavond borrelen en eten bij én met Chris & Jorine.

Zondag 5 juni – Reitdiephaven > Hoge der A
De pas opgehangen radarreflector zorgt toch voor ’n ongunstige nacht, ze tikt toch tegen de verstaging. Maar de nieuwe vlaggenlijn is wel sterk genoeg om haar te dragen. Als we klaar zijn om te vertrekken, schiet bij de 2e aantrekpoging het koord uit Neel haar hand en breekt er weer ’n stuk uit de motorkap. We missen best wel ’n groot stuk en vinden twee kleine pastic brokstukken aan dek en de grootste ligt in de motor. Keurige puzzel geplakt met sterk plakband, ziet er sterk genoeg uit. Erg jammer, maar wel weer gefikst. We varen achterwaarts uit ons plekje en voorwaarts langs de 1ste brugknop en worden op onze wenken bediend en dat blijft zo bij alle zeven andere bruggen. Wat een top service, er gaat niets boven Groningen! Als we na de Plantsoenbrug linksaf de Noorderhaven in willen varen, fluit de brugwachter ons vriendelijk terug. We mogen door de Visserbrug en dan aan de Hoger der A aanleggen. Daar wilde Neel graag overnachten dus snel zendertjes en aangelegd, best ’n hoge kade, maar goed te doen. 100 meter van de boot treft Neel al ’n bekende van Ruben en die heeft hem net ’n app gestuurd met de vraag of dat witte bootje daar misschien de Zeekraai zou kunnen zijn. Wandelingetje naar ’t Forum waar Marchien nog nooit was geweest. Daarna lunch aan boord en tijd om de route vanaf Delfzijl te bedenken/berekenen vanavond palaver met de Gaia en Harm. Morgen de rest van de bruggen om daarna dinsdagochtend klaar te liggen bij de Driebondsbrug.

Reitdiephaven
Hoger der A

We zijn vertrokken…

Zondag 29 mei – 3 BF – zon – Uitwellingerga > Uitwellingerga
Nadat we meerdere appjes van personen hebben ontvangen wanneer ze ons kunnen uitzwaaien, besluiten we hier toch maar een momentje van te maken. We appen iedereen dat ze aankomende zondag kunnen komen zwaaien. Al lang wetende dat we dat qua planning niet gaan halen, zo moeten we maandag nog met Mariia naar het ziekenhuis en zijn we nog bezig met de laatste klusjes. Zo installeert Joris die zondag nog de techniek om op de radio de marifoonkanalen uit te luisteren, waarbij gebruik wordt gemaakt van de VHF-kabel in de mast. Worden er nog boodschappen gekocht, tentjes genaaid en kleding ingepakt. Maar zondag om 15uur staan we alle drie, keurig in onze crew-outfit, ‘klaar’ op de steiger. Oma kipje, Elze en Luuk zijn vanuit Assen op bezoek bij oma en staan in de tuin klaar. Hans Huiskes is vanuit Amsterdam naar Friesland gereden om te zwaaien. Brecht en Teska waaien aan, Sil is er, Joris en Ruben en natuurlijk onze bewoners Mariia en Volodya. We knuffelen, krijgen cadeautjes mee (niet geheel volgens het inpakprotocol) en zwaaien uit. We willen nog even hijsen voor de mooi, dat gaat alleen niet zo soepeltjes helaas. De grootzeilval zit ergens vast, als we daarna nog een keer langsvaren staat alleen Brecht nog op de steiger. We steken het PM over de Holle Grêft in, om nog even gedag te zeggen tegen de Dolte. Daar zetten we de AIS weer uit, en draaien om: op naar huis! Joris en Ruben komen ons tegemoet varen in het Waarschip, schieten nog wat plaatjes en vertellen dat de kust veilig is. Zo leggen we een uurtje later weer aan op de steiger. Zó en nu is het echt tijd voor de laatste klusjes.

Woensdag 1 juni – 0 à 1 BF – regen – Uitwellingerga > Leeuwarden
Klusjes die er stiekem nog best veel waren, worden afgerond. Want hoe langer je thuisblijft, hoe meer klusjes je ook blijft bedenken. Vandaag staat het échte vertrek gepland, keurig op 1 juni zoals altijd al op de planning stond. Dinsdagavond nog op de borrel bij Opa Willem met Jantje en ’s ochtends om half tien staat oma weer in de tuin. Dit keer om echt gedag te zeggen. De thermoskannen zijn gevuld en dan is het na tien uur tijd om te vertrekken. Gertie, Jantje, Willen, Ruud en Margriet (buren die doorhadden dat de boot gewoon weer aan de steiger lag) staan klaar om te zwaaien. Oma, Mariia en Volodya staan op onze steiger. Als we los gooien komen ook de overburen naar buiten om te zwaaien. We draaien het PM op met een traan, want deze keer is het voor het ‘echhie’. De wind laat wat van zich af weten en we besluiten het Sneekermeer op te gaan om daar wat te kunnen dobberen. Langzaam betrekt de lucht en begint het te sputteren. Mama stuurt ons naar binnen, zodat we niet meteen alles (x3) nat hebben. En dan gaat het helemaal los, Neel toch naar buiten om het grootzeil te strijken. Ondertussen overleggen we wat; aanleggen op het starteiland? We zien een flits en onweer, mama bedenkt zich niet en gooit het nieuwe anker overboord en komt ook snel naar binnen. Daar zitten we dan, om ons heen stormt het. Is het papa van boven die ons waarschuwt ‘’waar zijn jullie aan begonnen?’’ 

Als het weer wat opklaart gaan we door de sluis van Terhene en leggen daar bakboord uit aan in de haven en schuilen zo voor de volgende bui. Hetzelfde doen we bij de brug van de Oude Schouw. Als de zon schijnt hangen we snel al het natte spul uit en zo scharrelen we verder. Wergea gaan we binnendoor, daar is het erg smal maar ook erg idyllisch. Daarna weer donkere lucht, we leggen aan maar de bui lijkt over te trekken. Alle bruggen in Leeuwarden zijn tussen 16u-18u gesloten dus we blijven liggen. Een mooi moment om onze geplastificeerde Qwixx uit te proberen: dan valt de bui alsnog en worden we gedwongen het potje binnen te vervolgen. Om half zes gooien we weer los en zeilen Leeuwarden binnen, helaas na één brug stranden we voor de spoorbrug. Twintig minuten wachten, zijn precies genoeg om de eerste bootmaaltijd in elkaar te flansen en daar een paar happen van de te nemen. Na de Hermesbrug krijgen we al ’n appje van oma: of we in Leeuwarden slapen of nog varen. Zo’n AIS laat niks aan de verbeelding over. Drie bruggen daarna leggen we aan, in het avondzonnetje. We drinken een drankje op het terras en zeggen dat het weer zo had moeten zijn, nu alleen nog maar beter? De eerste dag zit erop, nog vele te gaan. 

Donderdag 2 juni – 2 à 3 Bft – zon – Leeuwarden > Lauwersmeer
Half negen komt de havendame geld halen, dan pas hebben we de code voor het toilethok. Direct na het ontbijt door de laatste twee bruggen van Leeuwarden. Zeilen omhoog, zo dobberen en peddelen we door het mooie Snakkerburen. De Dokkumer Ee is prima te bezeilen, af en toe knijpen bij huizen of ’n bomen rij, soms peddeltje erbij en soms zomaar 3 knopen. Langs Bartlehiem, weer geen tegeltjesbrug te zien. Net tijdens de lunch in Burdaard, maar daar doet de brugwachter niet moeilijk over, we krijgen gelijk rood groen. Zeilen neer even brommer bij en na 2 bruggen snel weer uit en zeilend verder. We spreken meerdere keren nog onze bewondering uit, dat Maarten v/d Weijde dit zwemmend deed. Soms roepen we de brug op via de marifoon, soms kan ’t ook via de app en vaak hebben ze ons al gespot. Ons bootje ontvangt drie complimentjes. Net voor de invaart Dokkum motort Great Brittain ons voorbij: ‘’you’re putting us to shame’’ en dus rollen ze de fok uit. Zo blijft de Epicurious achter ons, hun doel is ook Zweden en zo kletsen we wat. Langs de molens van Dokkum, prachtig. We leggen na de derde brug aan. Halen een ijsje, bekijken de fontein en branden een kaarsje in de kerk voor Erik en een behouden vaart. Aldi Dokkum zorgt ervoor dat we straks een luxe maaltijd kunnen maken. De wind lijkt iets minder maar toch blijft alles te zeilen en wat een genot na dat gemotor van gisteren. We liggen in ons eentje in de sluis bij Dokkumer Nieuwe Zijlen en als we na de sluis ons zeil weer hijsen, varen we een rood pompeblêd voorbij. Oant sjen staat er in witte letters op, maar op de kaart zijn we nog in Friesland. Dat komt ook mooi uit, want dat betekent dat er nog Marrekrite plekjes zijn. We twijfelen even of we er qua diepte passen en leggen dan aan bij vier andere bootjes. Krijgen een complimentje van onze buurman en koken de luxe pastamaaltijd. Daarna maken we een wandeling door het vogelgebied, vanaf het uitkijkpunt zien we het Lauwersmeer onder een mooie avondzon. Morgen is het tijd voor een nieuwe provincie en ‘thuis’ echt achter ons te laten…