Erik Klappe

“Believe me, my young friend, there is nothing – absolutely nothing – half so much worth doing as simply messing about in boats.” ― Kenneth Grahame, The Wind in the Willows

Soms heb je geen woorden nodig…

8 mei

Foto’s gemaakt door: Karin Blanken

Quarantaine trips

25 april
We gaan door ‘onze’ grote burg de Sânepoel op, steken de Aldhôf over het PM kanaal op. Op de Jeltesleat is het tijd voor koffie. We moeten net voor Heeg ’n paar slagen maken om voorbij de kruising met de Wide Wimerts weer halve wind te kunnen varen. We twijfelen of we het rif eruit halen, en of we naar Gaastmeer gaan. De Yntemasleat is waarschijnlijk in de wind, wordt het dan het konijneneiland (Langehoekspolle)? We spotten drie MarBoeien waarvan er twee bezet zijn. We kijken nog even snel of het daar wel diep genoeg is en gaan overstag. Twee slagen brengen ons dichtbij, grootzeil weg en op het fokje lukt ’t om zonder motor de ring op de boei te vangen. Mooie actie en goed teamwerk! We doen de huik erom en hijsen ons zwarte ankerballetje. Tijd om te koken en daarna een potje kaarten. Marchien moet deze tweede overnachting van het seizoen in de punt.  ’s Nachts is het windstil, ons olielampje brand dapper en houd het de hele nacht vol als ankerlichtje.

26 april
Pas na negen uur uit bed, thee en ontbijt. Na de eerste bak koffie, fokje bak en op naar Heeg, waar we het Hegemer Far in gaan om Joris op te pikken. We steken een lege box in en meteen in z’n achteruit weer richting de Jeltesleat. De wind twijfelt een beetje vandaag. We zetten de motor weer even aan, dan weer uit en omhoog en na een minuut of vijftien kan ‘ie er weer in. Zo gaat het de hele Jeltesleat, op het PM kanaal dobberen we richting de brug van Uitwellingerga. 

27 april
Een klein rondje op Koningsdag, het waait niet hard dus oma kan mee. Alleen op de fok zodat we niet scheef gaan. We zetten haar af aan de Houkesleat. Daar stapt Noor weer aan boord en we zeilen naar huis. 

5 en 7 mei
Bevrijdingsdag: koude tocht, veel wind. Twee dagen later is het nog een mooie avond en besluiten we eten te koken en dit mee te nemen aan boord. We varen voor de wind door de Holle Grêft, allemaal een bakje eten een echte floating dinner.

Als Pasen en Pinksteren op 1 dag vallen…

12 april  Heerlijk rondje gezeild na een perfecte Paasbrunch van de buren, Paul & Marit, Gudzekop, Poelen over, Sneekermeer aan de wind kruisen wordt steeds ongunstiger. Richting ingang Dolten, dus langs het starteiland, brommer aan, PM kanaal naar huis, bekend rondje, maar Dolte blijft toch het meest mooie en heeft Erik’s windmolen.

15 april  Neel is oppassen in Groningen, Noor heeft haar eindverslag stage afgemaakt en ingeleverd. Ik kan nu videovergaderen en de link versturen, dankzij Noor, dus tijd om het water op te gaan. Grootzeil wil niet tot helemaal boven, iets zit er in de weg. Noor ziet dat ’t helemaal boven in de mast niet goed zit, even alles zakken en opnieuw, dan gaat het wel, maar of we alles dus juist hebben ingeschaard ? Brommer kan gelijk uit, geen groot verkeer op PM, halve wind oversteken, wauw we gaan best hard. Voor de wind de Dolten in, is nu al de derde x, zo blijft het wel diep genoeg 🙂 Rechtsaf Joustervaart lijkt ook wel halve wind ? Noor spot vlak voor DE bocht ineens een reetje, zou ze net te water, iig laten we haar schrikken en ze schiet weg, glijdt uit, snel weer in de benen en in paniek gevlucht, helaas.

Kruisen we op of gewoon omdraaien en weer de vaart in, ging zo relaxed, dat besluiten we en dan via eerste Joustervaartje, ook wel Coronation street genoemd lezen we ’s avonds in het Sneeker nieuwsblad. bijzonder in deze corona-tion tijd. Houkersloot een stukje in maar is te hoog aan de wind, dus overstag en motor standbij PM op naar huis. Ik leg aan, netjes achter in draaien, tijd voor thee en diner aan de straatkant in de zon. PC erbij voor de persconferentie van Rutten en een bezoek aan mijn persoonlijke kapper, Noor, die vannacht alvast aan boord gaat proefslapen, lekker kabbelend water en omringd door herinneringen aan haar paps.

16 april was oma Dords verjaardag. Neel komt vandaag terug uit Groningen en als mama klaar is met werken is het weer tijd voor een rondje. Maar voordat we wegvaren willen we toch met Neel nog even kijken naar de grootzeilval. We komen tot de conclusie dat we toch een lijn niet helemaal goed hebben zitten. De ladder en de peddel worden erbij gehaald. Als we dan toch te kort blijken, maken we een plan met een schoffel en een pittenzakje. Noor gaat de ladder op en krijgt instructies van Neel op de steiger. Finn moet even een foto maken en uiteindelijk lukt het. Bijna een uur verder, maar het grootzeil hijst als het goed is nu wel een stuk makkelijker. Fabian en Janneke leggen even langszij met hun stoere boot, kan je keurig 1,5 mtr afstand bewaren. We gaan over het PM richting Coronationstreet, dicht langs de groene boei, oeps vast…even de motor bij, zijn we gelukkig zo weer los, moeten we dus ook al diep varen. Robby is mee, in tuig, wat vanaf dit seizoen verplicht is. Zij wordt ook een jaartje ouder. Joustervaartje, home.

18 april gisteren 11,5 km in de kano/ skiff geroeid. Tocht langs de Witte brekken, leuk over ondiepe stukjes waar de kraai niet kan komen. Maar vandaag staat er wat anders op de planning. We gaan uit logeren. Neel heeft een boot maaltijd gekocht. Er moeten nog wat slaapzakken en kussens aan boord, dan zijn we ready. We kijken naar de wind en besluiten dan dat we op ’t water wel zien waar we heen gaan. Op het PM besluiten we dat de Houkesloot bezeild is en we oma even gedag kunnen zeggen. We appen haar en kabbelen Sneek in, zwaaien naar haar en buurman Hans, draaien om. Op zoek naar een plekje voor de nacht. Dit wordt in de Noader Alde wei, we varen eerst Rufus voorbij richting Joure om alle steigers te keuren. Gaan overstag en leggen bij de minst drukke aan, later komen er nog 3 Bavaria achtige zeilboten bij ons liggen, maar dat daar gelaten. We chillen even. Neel & Marchien lopen naar het bosje, er wordt gekookt, wok+mie en we eten in de kuip. Daarna wandelen we naar de Klokkenstoel, Goengarijp. Het zonnetje komt nog door. We moeten rennen om nog bij de boot een mooie zonsondergang te fotograferen. Daarna kunnen we te kooi. Noor in de punt, lichtjes aan om nog even te lezen. Er wordt vroeg geplast, maar uiteindelijk blijven we tot 9 uur liggen. Dan maakt Marchien thee en hebben we ontbijt in de kuip + koffie. We varen op ’t fokje weg, klein stukje motor bij. Op de fok door het Jouster feartsje, de Dolte en dan de Holle Greft, Pm naar de Easterbregesleat. Noor stapt vast af om nog even te kunnen filmen. Robby komt buiten kijken en ook Wim & Wilma zitten in de tuin te wachten. We zijn weer thuis, snel plassen en chocolade!

Filmpje van de eerste overnachting: https://youtu.be/p7lFiDHPK58

11 april er valt toch iets te vieren

Al 3 weken in corona quarantaine. De wereld staat stil of in brand of is in gevaar, bizar. Maar thuis is ’t relaxed. Beetje studeren, werken, boekenkast uitruimen, puzzels maken en rondbrengen, helpen in de plaatselijke supermarkt, papa’s kleren sorteren, wandelen op afstand van vrienden, squat-oefeningen herhalen, hardlopen en de bootspullen van zolder naar hun juiste plek. Op gepaste afstand koffie met taart met de buren. De dikke box van Marit zingt Marchien hartelijke happy birthday toe. Hans en Danielle waaien ook nog even aan en uiteraard is oma van de partij.

Daarna scharen we de zeiltjes in en met een uitstekend rustig windje gaan we gelijk maar de Dolten weer diepvaren. Op het Sneekermeer valt de wind bijna helemaal stil, dus koersen we richting Houkersloot. Drukte alom, politie deelt boetes uit, wij zijn keurig op tijd voor ons afhaaldiner bij lokaal 55. Plekje aan hun steiger is wel wat omstuimig en geklots langs de kade, snel inladen en op naar Gieny. Die is al gebeld, blijkbaar moet het eten nog wel opgewarmd in de oven, die hebben we niet aan boord, helaas. Bij het weg varen wil Marchien flink vaart maken, om vooral niet terug gezet te worden tegen de kade. Ze vergeet gewoon kompleet om naar ’t overige vaarverkeer te kijken, dom, draait ze ook nog eens flink in, dus motor verdacht dicht bij die rotkade, oeps. Seizoensbeginnersfoutje 1 is gemaakt en 2 komt er direct achter aan. Als we bij de lage gras kade voor de Sternstate willen aanleggen vergeten we alle 3 omhoog te kijken, oh ja , we hadden inmiddels een mast, we raken een beetje verstrikt in de ene boom die daar staat, hoop beginnent blad aan boord, is ons deel. Oke rustig blijven , jarige, even in haar achteruit en de manoeuvre opnieuw inzetten.

Dan maar aan de hoge kade, liggen we lekker pal voor oma’s balkon. Zet de wijn maar koud. Na een bijzonder diner met sexy, doch topbediening vaart Noor haar alcoholvrij naar huis. Nog even koffie en taart bij de ook  jarige Hannah in de gracht en haar ‘bord’ verhaal horen. Wij meren af, ruimen op, vuurkorf aan, borrel erbij en alle rouwkaarten nog 1x doornemen om vervolgens ( bijna ) alles te verbranden. Warme sfeervolle afsluiting van een aparte verjaardag, maar ach ze is gevierd en gelukkig weer voorbij 🙂

Een nieuw vaarseizoen staat voor de deur

De Zeekraai weer seizoen klaar maken, het blijft een gedoe. Alles komt maar 1x per jaar voorbij, hoe was het ook alweer, hoe moest dat ook alweer, foto’s erbij zoeken, plakkers erop, hadden we hier geen videobeelden van, maar waar vinden we die bestanden, waar ligt alles opgeborgen, phhh? Waar vinden we de tijd om, weer het onder waterschip te behandelen, het polyester te poetsen, de mast moet geschuurd en gelakt. Nou die tijd ‘krijgen’ we volop, coronaquarantaine tijd. Noor gaat niet voor een studiereis naar Zweden, Neel moet noodgedwongen Malawi afzeggen, ineens tijd met elkaar te over.
Buurman Paul durfde het wel aan de mast er zelf af te halen met ons, maar kunnen wij hem dan nu ook weer opzetten? Eerst maar eens onder de goot vandaan halen en 4x in de lak zetten, gelukkig werkt het weer ook mee. Onderwaterschip moet het zonder kritische inspectie van Gert doen, dus beetje schuren en likje verf en dan gewoon maar weer de anti-fouling van Popma erop, heeft het vorig jaar prima gedaan. In korte broek met elkaar even het polyester poetsen, boxje aan, met muziek gaat alles beter.

Maandagochtend 6 april mag ze achter de Skoda, BE is in het bezit, maar de ervaring nog niet. Herre’s werf is alleen maar vooruit, dat komt gewoon goed. Neel sopt nog snel de kale plekken van de steunen. Noor legt alles weer vast en ik sta toch weer met tranen naar zijn schip in de kraan te kijken, blijft een rotmoment. Motor wordt er voor ons achterop gehangen en Noor vaart haar keurig naar huis, zo dat gaat toch steeds vertrouwder, want heerlijk dat ze weer aan de juiste kant van het huis met water onder de kiel ligt, dat vieren we.

10 april zijn we de hele dag druk met onze volgende uitdaging, plaatsen van de mast. Vorig jaar gelukkig veel gemarkeerd, dus de A staat vrij makkelijk in elkaar. Lijnen willen we dit jaar goed op lengte maken en het verende touw uit de katrol moet ook vervangen, niet vergeten dit keer. Waarom krijgen we de vernieuwde grootzeilval nou niet meer ingeschaard ? Wat doen we fout, terug naar de winkel, blijkt het oog net te rond, even knijpen en jawel hoor het past.
Het belangrijkste punt waar moet de strop, zouden we dat na vorig jaar niet gemarkeerd hebben ? Mama sta jij daar nou een gaffa tape af te peuteren… zie je wel we waren wel slim bezig.

Veel feedback, praten, overleg, tranen, willen we dit, kunnen we dit, nogmaals doornemen en dan is het toch ’s middags een feit, we kunnen dit. Drie pippi’s ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat we het wel kunnen’, oh ja en ervaren 🙂 buurman Paul. Klein detail de A moet er nog af, de stagen nog vast, gelukkig is de verende lijn heeel lang, want de strop kan er nu alleen af met een ladder en dat is best wiebelig, ging dat altijd zo ? Durfal Noor gaat dit klusje ff klaren. Morgen de zeiltjes er op en haar maidentrip 2020 op Marchiens verjaardag, laat die zomer maar komen !

Mooi filmpje van het plaatsen :

mast erop

12 december 2019

Twee jaar, phhh, waar blijven de dagen, de uren, de maanden, alsof je gisteren nog zelf de Zeekraai voer. Twee jaar zonder jou liefdevolle verzorging van haar hout, t dek, het onderwaterschip, de bedrading, de brommer. De zeilen ( goed droog op zolder ) de lijnen gewassen en ontwart en dan die ellenlange houten ranke slanke mast. Die ligt keurig, via de waterkant, weer onder het dakschot van buurman Paul. Zelf gedaan, nou ja, zelf… Paul, Neel en Fabian deden het denk en zetwerk en leverde de kracht, maar vooral het vertrouwen dat we het samen konden. Noor wist het filmpje van de eerst x te vinden.

BE was helaas niet op tijd gehaald, maar gelukkig kan Paul dat ook als de beste. Gert vindt dat het onderwaterschip er keurig uit ziet, in t voorjaar maar weer een klusdag aan besteden.  Sil dacht weer de laatste vaardag mee gemaakt te hebben, maar die eer hadden Neel & ik dit jaar.

Aan boord is rust, verdriet, gezelligheid, geborgenheid, onzekerheid, koffie, muziek, verkoeling, natuur, verliefdheid, vertrouwen, aandacht, troost, frustratie, liefde, ontspanning, vriendschap, maar bovenal aan boord is Erik. Aan boord leeft zijn droom voort, leren wij dealen met het de leegte, maar ook met een doel, Haparanda ! We durven al te speculeren wanneer dat dan zou kunnen gaan gebeuren en weten wat we daar allemaal nog eerst voor moeten kunnen en vooral durven, kleine stapjes komen we dichterbij. Als de tijd ons gegund is en we gezond blijven. Eerst maar die conditie testen op het verkeerde eiland dit weekend. Met, net als op onze boot, zoveel lieve vrienden en familie om ons heen.

Je whisky is mee, we branden een kaarsje en halen herinneringen op, steeds in ons hoofd en voor altijd in ons hart.

 

 

 

Doel van 2019 de Kreupel bereikt, en…

8 juli Circe wordt vandaag 18 jaar en ik realiseer mij dat pas ’s avonds in bed, als Noor al slaapt en Neel nog een zwakke reactie geeft, vergeten haar te feliciteren. Omdat ik als eerste in de punt slaap zal dit ook tot morgen moeten wachten. De meiden zijn vroeg terug uit Amsterdam van een festival en Nunspeet waar Justin & Robin hun clean sister hebben ontmoet. Oma wil na de keuringsarts voor haar rijbewijs nog even langs komen, nou tegen die tijd zijn we nog steeds van alles aan ’t inpakken. Twijfel wel of geen rif… vertrekken we zonder, rond ’n uur of 2. Op de motor door onze eigen grote brug en PM aquaduct, gelijk zeiltjes op in de Westerbregesleat, ruime wind op PM, zullen we dan toch naar Lemmer, goed bezeild. We kijken of de Jeltesleat richting Heeg dat ook is en dat gaat onze beslissing worden. Prima hoog aan de wind, tijd voor koffie en thee, we zien geen muizenlijken meer rond Jeltesleat aquaduct en vliegen over het Hegemar, was een rif toch wel relaxter geweest, maar de Zeekraai houdt zich top.

Gaastmeer na een paar x kruizen als eindbestemming van vandaag ? Nee, toch maar de Yntemasleat in, brommer aan en strijken. Marboei dan maar, nee daarvoor waait het wel hard. Ziet Neel ineens de vuilwatertank platform + wc ! bij mega veel Marrekrite plekjes, ja dat is een mooie optie. Dus hoge wal op de Grutte Gaastmar net voorbij de knik in de steiger. Is een prima 1ste nachtplek, hup Robby van boord en eiland verkennen. Ontzettend veel bloemen, 2 vennetjes waar je omheen kunt wandelen en ships tja ook Duitsers met een hond 🙁 We lezen wat, warmen de soep op, spannen ’t groene tentje tegen de regen, die later ook valt, warme melk en te kooi. Mama mag als eerste in ’t vooronder, nou dat heb ik geweten, slechte onrustige nacht.

9 juli Oke gelijk maar opbiechten, ik maak zelf een Henk manoeuvre. Na een echte wc, yoghurt met cruesli & insecten, plasje van Rob, spreken we door, hoe we willen wegvaren. Grootzeil aan de steiger hijsen, fokje bak en omdraaien richting vaargeul Workum. Voor de zekerheid en de ervaring met H&L wel de motor bij. Bedenk ik, ga toch achteruit de motor bij zetten, kan Neel niet de lijn op de kant houden, gaan we toch zeilen richting steiger, ships en nu… Neel reageert snel en adequaat, vol motor bij en draaien, lekker mama. Motorzeilend naar de spoorbrug Workum, even langs de wachtsteiger, moet Rob zo nodig een balkoefening laten zien, even wachten voor de brug bij Workum moet Rob boven op een meerpaal springen, levert wel mooie plaatjes op. Aanleggen bij Jose en Henk, water halen en relaxed als enige bootje door de stad en gelijk groen/ rood voor onze eerste keer door de sluis. Een bevreesd en emotioneel moment, al is dat aan de keurige manoeuvre niet te zien. € 5,- ingeleverd en toch maar niet meer naar de bakker, zeilen hijsen en koers uit zetten naar de Kreupel. Daar heb je toch ook handige apps voor, nog snel 1 downloaden, lekker op tijd en goed voorbereid 🙂

Op ’t handje over de kaart 220 graden sturen en tussen duim en wijsvinger lijkt het 15 mijl. Blij dat het rif er in zit, ruime wind vliegen we richting  Stavoren, Andijk, Medemblik. Noor valt op het voordek in slaap, Neel bedenkt dat als de 5 windmolens in 1 lijn staan, we toch echt dichtbij de Kreupel moeten zijn. Gelukkig weten we vanuit Erik’s logboek dat je ’t vogeleiland inderdaad op het allerlaatste moment pas ziet. Visstaken inzicht, noordkardinaal, dus motor aan, tegen de wind in strijken, oef en dan merk je ineens de zwel en de golven veel heftiger, maar het gaat keurig, Neel legt rechterkant aan de steiger aan, oeps wat zegt dat bord, verboden voor huisdieren 🙁  De SBB vrijwilligster vraagt gelijk tijdens het aanleggen wat de bedoeling is. Nou iig even de poes uit het zicht houden, gelukkig is Rob uitgeput, heeft in de boot gepoept en was echt een beetje katterig, maar straks wil ze echt wel even op de steiger bij de buren kijken. De meiden mogen toch echt geen gebruik maken van het toilet, dus dan maar net als de vogels tussen de rotsen.  Foto shoot met Rob en ’n selfie met deze 4 dappere ladies !

Voor het te kooi gaan, strooien we een beetje as van Erik uit, voor altijd op de Kreupel, de plek waar hij 1x per vaarseizoen naar toe wilde. Nog een extra spring zetten voor als de wind draait’s ochtends blijkt dat windfinder het goed had en staat de wind op de kont, snel mijn ochtendduik, die blijkbaar volgens het bord ook niet mag, ontbijten, thermoskannen vol. Palaveren over het wegvaren. Noor vaart keurig op zijn achteruit weg, direct buiten hijsen, alles gaat perfect behalve de communicatie en feedback naar elkaar, positief bedoeld, verkeerd ontvangen, evalueren, verdriet, jammer want dat willen we alle drie niet. Maar was ook een bijzonder verwerkingsmoment.

De wind is gunstig voor Makkum, goed plan, tussen de vingers 19 mijl, als Noor contact heeft met Circe rijden zij net op de afsluitdijk, die wij al in het zicht hebben. Pal voor de wind zetten wij, rijkelijk laat, de boom er in, dan ligt ze een stuk rustiger. In het vaartje naar Makkum rollen we de fok weg, maar op ‘ t grootzeil gaan we aan de wind best hard naar de haven, zou dat mogen, de andere boten hebben allemaal geen zeil en kijken ze nou boos naar ons ? De box naast de Gaia is leeg, Neel schuift haar er keurig in, onze lijnen zijn te kort, wat is die nieuwe blauwe Gaia dan enorm. Marco oppert morgen is Vlieland bezeild, das mooi want daarna wil de Gaia via de Noordzee naar cuxhaven, top. Ja dat bedoeld hij niet, vrijdag is de wind weer gedraaid en kan je dus terug naar Harlingen. Ehhh 17.30 snel met Noor naar de watersportwinkel met de Volvo om Waddenzeekaarten te kopen. Oma belt voor de route, want ze komt Noor haar P(ropedeuse) vieren en Rob halen.

Tijdens het toetje ga ik nog even bij Marco zitten om de komende 2 dagen goed door te spreken en of we de juiste beslissing nemen. Volgens hem  kunnen we uitslapen, wie haalt de broodjes, hoedje vd Koning, Bas is de laatste, zelfs oma is sneller. Vrijdag moeten wij dan wel vroeg weg om het tij weer mee te hebben. Ik wil beslist 1 beMANningslid extra mee omdat Noor dan vrijdags mee naar Scandinavië vaart. Harm is met stip nummer 1, maar tja hoe krijgen we iedereen naar Vlieland ? En dat laatste stuk tegen de wind in en een stukje open zee. Terschelling is een veel beter optie, Marco is direct om 🙂 Sietske kan niet, Harm moet thuis blijven vanwege de 3 dagen oude pups, Monique gaat nóóit van het eiland en heeft nu een concert aan de wal. Gert is druk met een bedrijf, en moet naar de Markerwadden, buurman Paul moet werken, dus surf ik nog even door mijn telefoonlijst, Kees & Adrienne, bingo, meester Kees is 12u klaar op het VMBO en vindt het tof om mee te mogen. Ehhh loopt dat goed met het tij ? Noor ligt al op bed, Neel en ik bestuderen nog even de net aangeschafte kaarten en getijden tabel. Twijfel al om, Marco leg nog eens uit, want wij zouden zeggen dat we donderdag vroeg moeten varen. Verrek verkeerd gekeken, Bas hoeft geen broodjes te halen want de wekker gaat om 4.45, 05.30 varen, inslapen lukt natuurlijk niet, spannend, allemaal beren op de weg.

11 juli He ladies , roept Neel, het is al 5.05 mijn wekker heeft niks laten horen, de waterpomp van Karin & Marco heeft ons gewekt. Snel 2 thermoskannen vullen, kleren aan, plassen en trossen los. De Gaia gaat iets later en wil nog tanken, maar ze halen ons natuurlijk makkelijk in. We hijsen wel, maar vooral de motor brengt ons snel bij de sluizen van Kornwerderzand. Gaia links voorin, wij rechts en nog maar 2 bootjes achter ons, zo gaat de grote sluis perfect, bij de brug afsluitdijk, realiseer ik dat boten voor je , ook ineens achteruit kunnen varen, phh afstand houden en aansluiten blijft moeilijk inschatten. In de boontjes besluiten we ’t rif eruit te halen, we gaan prima, koffie / thee & ontbijt. Neel ziet iets zwemmen, ze durft ook ( nog ) niet te zeggen wat, maar Noor ziet het ook, ’t heeft een vin, wauw wel een x of drie zien we samen de bruinvis duiken, welkom op het wad. Ruime wind gaan we richting Harlingen, zelfs even melkmeisje, boom er in, boom eruit. De gele recreatie staken wijzen ons de weg, de big 5 passeren ons, de Friesland, Vlielandboot, Tiger, Noordnederland en ja de Koegelwieck. De Gaia komt terug zeilen, wat ontzettend fijn en lief, zij en wij maken mooie foto’s die we gelijk trots door appen naar ’t thuisfront. Eind van de Polledam, schuin oversteken naar de volgende recreatieroute, kunnen we weer ’n beetje afvallen, voordat we aan de wind de Blauwe Slenk in gaan. Griend is vaag door ’n buitje, mag geen naam hebben, maar het zicht wordt wel iets minder. Ideaal de Gaia laat ons steeds goed zien waar we heen gaan en waar we iets af kunnen steken. Voor de Vliereep slaan we af richting West Meep, rond de oost kardinaal is het even spannend, Koegelwieck ruimte geven en de Friesland ( alweer ) komt best dichtbij, nu wel toeristen aan dek, Noor zwaaien ! Slenk is hoog aan de wind, wat kan ons bootje dat toch perfect. Noor haalt de box naar buiten en we swingen op Ritselaar, Don Julio met hun lekkage, lachen man. Als we mijn guilty pleasure op mag, is het even zoeken Price ( darling ) Nikki. Een zeehondenkoppie maakt dat het swinguurtje weer voorbij is. De Gaia is de laatste West kardinaal al voorbij, dus durven we niet af te steken, de meiden mooi op de foto met de Brandaris op de achtergrond.

Kaat een live lokatie gestuurd, want Marco had de eta van 12u best goed.

Bij SG27 strooien we nog een beetje as van papa uit, wat zou hij trots zijn geweest. Maar zie je kerk en toren staan, is het varen nog niet gedaan appt Gert. Klopt, strijken, motor aan, gelukkig geen grote boten als wij de haven invaren. Emotioneel tuffen we langs de bruine vloot, maar we moeten ons nog even herpakken, wat wacht ons in de jachthaven ? K & M gaan nog even bunkeren en liggen links, he ? dat deden ze toch in Makkum. Wij gaan in het dokje voor kleiner dan 9 meter en maken een keurig kort bochtje rechtsom en liggen 3 dik zomaar in West, ontlading tranen, knuffels. Ik gloei van trots, dit kunnen we dus ‘gewoon’ , wat een girlpower ! Koffie, Kaat op de steiger is toch weer heftig en fijn.

Wat ook ’n bijzonder gevoel, we zijn zomaar ongepland op ons eiland, op eigen kiel. Kunnen we toch naar de puppies bij Harm & Monique kijken en Hans alvast voor z’n verjaardag feliciteren. Met Bas ga ik nog een x naar ’t Hoge land, want dan legt Harm mij de marifoon uit, handig dan kunnen we hem ook gebruiken. Nog tips voor goeie weerapps en dan mag Bas in een echte landrover voorin terug naar de haven. Uiteraard wil Harm even aan boord, Noor slaapt, Neel is na een powernap alweer fit. Tentje doet z’n werk, want het regent af en toe. Marco komt een biertje drinken en even de reis doorspreken, zo lief al die aandacht. We maken macaroni en gaan voor het toetje wandelend naar de Walvis, langs het hoge duin terug, wauw we zijn gewoon op Terschelling, ik moet nog steeds landen. Douche party met de meiden en heerlijk super voldaan te kooi. Ach jongen wat mis je toch een hoop mooie dingen …

De volgende ochtend 7u op, Noor moet 7.30 opstappen, ontbijten doen ze wel op de Noordzee. Ze glijden mooi relaxed de haven uit, op naar das NOK. Neel en ik aan het ontbijt en even wachten met de wandeling tot we hebben verhaald, de buurman voor ons wil graag aan de steiger, prima komen wij langszij, liggen we straks mooi buitenop. Ehhh die vader verwacht veel van zijn zoon, maar doet zelf vreemde aanleg zaken en wij zitten aan hun vast. Gelukkig is zijn zoon sterk en best slim, dus het gaat net goed en liggen wij klaar voor de afvaart straks. Dus snel een wandeling naar de Stilen, Hein even uit zijn slaap houden en strepsils kopen, want Neel haar keel is niet best.

Om 12.30 is meester Kees gearriveerd en kunnen de trossen los. Eerste stuk is nog tegen de wind in, dus iets langer de motor bij en de wind is al aan het draaien, zoals verwacht, nog zwak, maar in de Slenk komt de stilte en de zeehondjes 1 voor 1 bij ons kijken. We kletsen bij en varen al veel relaxter terug. ‘Kees niet tussen de boeienlijn zakken, ook af en toe even achterom kijken.’ Vlak voor Harlingen horen we 1 donderslag, maar daar blijft het ook bij. Ons ochtendoverleg met Harm  gaf ons vertrouwen dat het goed zou komen, half Nederland heeft zware onweersbuien en hoosbuien, wij hebben nergens last van. Als de KNMR man ons groen licht geeft, is er geen twijfel en fijn om te merken dat hij ook gelijk heeft. Bij Harlingen als ik het grootzeil strijk even overleg tussen Kees en Neel, wat te doen met de Noord Nederland, die net wil invaren, extra rondje = prima oplossing, kunnen op ons gemak de haven binnen varen.

Kanaal 11, havenmeester oproepen, hoe zou je dat moeten zeggen ? eerste x Harlingen, hier de Zeekraai, geen reactie 🙂 zal wel niet de juiste terminologie zijn. Na aanleg en 3 pogingen tot ’n paalsteek, zenuwen, ja,ja die kan ik echt wel. De mannen van ’t pontje gevraagd. Hoe je moet oproepen, ‘mevrouwtje daar heb je een certificaat voor nodig…’ ja die heb ik echt wel gehaald hoor, 30 jaar geleden, ‘probeer eens havendienst’, ach ja dat hadden wij ook wel kunnen bedenken. We krijgen direct response en met 10 minuten gaat de SAS brug voor ons draaien. De bruine vlootboot Elisabeth lijkt eerst te willen, maar wordt terug gefloten door de havendienst, niet gemeld, professional, die moet beter weten, je wacht maar even, wij mogen. De brug naar de Noorderhaven draait daarna vrij rap ook op rood/ groen, dus houden we onze boot netjes voor de brug in lijn. De brugwachter vindt dat ik niet snel genoeg op vaar, maar hij is nog groen/ rood ? Direct daarna bemoeit een man op een fiets zich met onze eventuele ligplek, oh het is de havenmeester himself :). Prik h’m daar maar tussen, ehh, past dat ? Nou hij zal het wel weten, we draaien achterin en prikken haar er tussen, klemvast, fender wil maar net er tussen, niks meer aan doen. Als Kees naar ‘ t toilet is, begint het toch te regenen, dus snel groene tentje spannen, kunnen we droog een wel verdiend drankje doen. Kees haalt de laatste langzame boot en wij wandelen door naar de AH voor afgeprijsde salades en een heerlijk wit Australisch wijntje, Jacobs Creek, in de aanbieding, uiteraard. Neel besluit niet meer naar Amsterdam te gaan met het OV, Lisa’s galajurken moeten maar op de post. Tijdsschema met Jeroen door appen, oeps hij moet er best wel bijtijds zijn, 10u door de boontjes.

De brug blijkt 2x per uur te draaien, dus zodra Neel+ Jeroen aan boord stappen is het losgooien en achter de meute aan. In de kom al het grootzeil omhoog en achter de bruine vloot langs draaien we ruime wind dikke 4 de boontjes in, speurend naar de bruinvis, maar die laat zich geen 2de x zien. Mooie plaatjes maken van dat verliefde koppel, sturend en met rode boei op de achtergrond. In de kom bij Kornwerd, strijkactie goed doorgesproken, maar geen rekening gehouden met ’n gijp, gelukkig loopt het goed af. De aanleg gaat perfect, maar waar die touwen aan vast moeten is niet duidelijk, dan maar aan de trap. Ik zet ’t rif, want het gaat steeds harder waaien. Jeroen helpt de achterburen, die iets minder goed afmeren, tja pikhaak he ( hoor ik Erik zeggen )…

Sluis gaat perfect en dan zijn we zomaar terug op zoet water, koers bepalen, koffie ! Workum, of te wel de vele kites zijn al snel zichtbaar, blij dat we een rif hebben, waait nu best hard, gelukkig ruim van achteren. In de geul op weg naar de sluis, gaan de zeilen weg. Het is drukker dan op de heen reis, we leggen even rechts voor de kant aan. Na 50 tractors over de brug, kunnen wij toch mee, de sluiswachter vindt dat ik niet hard genoeg vaar, ja, ja ik sta al in zijn achteruit en loop nog hard de sluis binnen met die wind op de kont. Links aan de muurtouwen vast houden, Jeroen had al €5,- paraat. Als de deuren openen, lijkt het of Jeroen al het touw los maakt, ‘ik houd hem wel op de hand’, nee liever niet, altijd touwtje erbij graag. In het rijtje door de eerste brug bij de bakker, weer geen verse broodjes. Bij de 2de brug zijn we al 1 bootje kwijt en bij de laatste lijkt de aanlegmanoeuvre van onze voorganger of niemand door de brug wil, bomen omlaag groen/ rood of toch weer niet ?? Wij dobberen keurig , maar blijkbaar niet duidelijk genoeg voor meneer de brugwachter, mopper de mopper, we doen ons best hoor. De bocht om naar de grote brug, vaart een grote motorboot zonder om te kijken zo de haven uit, gaat u vooral voor, wij zijn klein en wachten wel. De aanleg bij de wachtsteiger gaat ondanks flinke wind op de kont, prima. Dat kunnen we niet zeggen van ’t grote jacht voor ons met boogschroef. Jeroen is opgelucht dat het er bij ons liefdevoller aan toe gaat. Nog even stilliggen met wind oefenen voor de spoorbrug en dan alleen op de fok het slootje uit, lunch ! Na Gaastmeer wel het grootzeil erbij, wauw we vliegen naar huis. PM is wind tegen, Jeroen start de brommer en motorsailend doen we het laatste stuk tot aan de brug. Thuis staat mams ontroerd en trots op de steiger, Robby is blij weer in eigen tuin en uiteraard heeft buuf Marit koude witte wijn.

Wat ’n tocht, wat ’n overwinningen, wat ’n ervaringen, wat ’n team, wat ’n gemis.

Drie dagen met z’n drietjes

Neel fiets weer met Egle de fietsen naar een andere plek in Portugal. Noor heeft aangegeven wel een paar dagen met de boot op pad te willen en dan gaat Rob natuurlijk mee. Ik wil wel weer vertrouwd naar Workum, maar de wind beslist anders. WZW 4/5 gaan we even na enen op 31 mei, als we de buren hebben uitgezwaaid naar Alped’HuZes op ’t fokje naar onze eerste bestemming. Dat gaat hard genoeg, gereefd zeil blijft in haar gele linten. Vrijdag na Hemelvaart, dus we zien weer solarbootjes voorbij varen op de Goaiingarypsterpuollen. Noor vaart de Zeekraai keurig door de Heerenzijlbrug bij Picknickers. We volgen ’t betonde vaartje tot de Marrekrite plek bij de Kalde Mage. Fokje weg, motortje aan, mooi ruime bocht stuurt Noor haar keurig naar de hoge wal, ik roep iets te vroeg stuur maar bij en kan er net niet af. Oke poging 2, gaat daarna perfect, want ik zeg niks 🙂

Spit moet erbij want net op ons plekje houden de vele paaltjes op. Meerdere Valkjes gebruiken het laatste stukje steiger achter ons om te leren aanleggen op de zeilen. 1x zit er eentje flink vast, dus daar moeten wij zeker weg blijven morgen. Een aantal keren gaat het eitje behoorlijk stuk. ’s Avonds legt de 80 jaar oude houten Robbedoes achter ons aan, hun kids vinden onze Robby natuurlijk geweldig. We koken couscous met ( al thuis ) gesneden groentes en dan zitten we aan tafel op dezelfde plek, waar Erik en ik ons ‘handboogschiet’ gesprek hadden en waarvan de foto op de koelkast hangt. Er vliegt een kiekendief over, het reetje laat zich niet zien helaas. Net voor golden our maak ik prachtige foto’s van Noor + Rob. De poes vindt na lang rondlopen aan de lange lijn, gewoon naast de boot een prima, poep en pies plekkie. Voor het donker liggen we al te kooi, zonne-energie groene lampje volstaat prima als leeslamp. Robby doet ’s nachts nog wel een paar pogingen om door het gaas te komen, maar legt zich uiteindelijk ook tevreden neer.  1 juni 07.30 de ochtendduik…

moet nog maar even tot morgen wachten, brrr. Terwijl de buurman wel ’n ochtendduik neemt, laten wij Rob uit en maken ontbijt met yoghurt & aardbeitjes van buuf Marit. Wij doen rustig aan , onze voor- en achterburen vertrekken al. Achter ons komt een motorschip liggen, hij vraagt of we zo gaan zeilen, want zijn vrienden komen eraan, ehhh ja maar we laten ons niet opjagen, we hebben vakantie hoor. We hadden 2 voorbeelden aan onze buren en besluiten toch net als de voorburen gewoon op de motor weg te varen en daarna te hijsen.De motor blijft in het water, want er komen bruggen aan. De brug bij Terhorne gaat keurig, we sluiten netjes aan in de rij. Op het PM kanaal worden de zeilen gehesen. Voor hotel de Oude schouw laten we ze weer zakken en mag de motor aan, even in z’n achteruit en dan gaat tie alweer op groen, weer een perfecte timing. Bij de spoorbrug van Grou moeten we iets langer wachten, met andere zeilbootjes liggen we in een onstuimig stukje kanaal. We varen verder richting zeilschool de Pean, en varen al kijkend langs alle nu al drukke Marrekrite plekjes. We zien een mooie steiger, draaien in de wind om het zeil te laten zakken, op het moment dat we klaar zijn om aan te meren, ligt er ineens een Duitse boot. We balen, ondanks dat door de gespotte hond het plekje al niet meer perfect was. We hijsen de zeilen nog even terug naar een eerder gespotte steiger, hier leggen we aan, keurig. Ook hier voor Rob helaas ook honden. De supplank wordt opgeblazen en er wordt wat gespeeld, gelezen en we worden vermaakt met alle bootjes die langs varen of even aanleggen. Na borrel in de kuip, koken we macaroni met een prutje. Als we aan ons kopje koffie / thee zitten constateren we dat de wind is gaan draaien. Aan de overkant is nu nog een leeg plekje, de wind zal vannacht nog verder draaien, waardoor we lage wal komen te liggen. Na lang wikken en wegen, besluiten we toch te blijven liggen, we verhalen de spring naar achteren, laten Robby nog even uit en gaan te kooi.

2 juni Ondanks meer geklots dan de vorige nacht, slapen we allebei beter. In plaats van de gaasdeurtjes, nu onder dicht en boven plexiglas, want aan die anderen krabt Rob, dan ruikt ze buiten. Als ik haar ’s ochtends aan de lange lijn uitlaat, springt ze zomaar op ’n muis, nee, nee dat laten we niet toe. Water op voor thee, jawel een blote duik om de ultieme vakantie ochtend te vieren. Wind is inderdaad zuid en toch wel weer ’n 4, relaxed ontbijt en opruimen, sup leeg, veel plezier van gehad gisteren, rif blijft. Mermaid gaat net voor ons weg, maakt weg varen makkelijker. Even palaver : lage wal, dus even op spring in achteruit , kop weg en dan gaan. Noor doet het perfect, trots. Grootzeil hijsen, gaat ff mis, loopt niet door de gleuf, terug, ships in het water, gas terug, poging 2 gaat goed. Fok bij, kleren uit, heerlijk nog met motor er in en rif lopen we 4.4 knoop, fotootje waard, die moet naar Gert. Later blijkt dat we daar ook zijn geschoten door een onbekende en geplaatst worden op ElkaarsZeilbootjesSchieten, leuke Facebook pagina waar we niet eerder van gehoord hadden. Ruime wind terug naar het Pikmeer, toch maar netjes via de betonning, geen idee of je kunt afsteken.Bijna tegen de wind in het Pm op, rustig tuffen naar de spoorbrug. Oeps wat ’n wachtende bootjes, ik doe ook een poging maar het klotst enorm, dus laten we toch maar voor die laatste boot , het laatste stukje wachtsteiger pakken. We horen dat het nog minstens 30 minuten gaat duren, dus koffie maken ! Oeps we zien de buurman naar voren verhalen, wij krijgen een bootje langszij en tegelijkertijd wurmt zich nog een enorme joekel ( rode broek he ) zich er tussen, we kunnen nog een metertje naar achteren maar het is krap. Ook wel een fotootje waard, bij het wegvaren verliezen onze buren nog hun opblaasjetski, zorgen dat we bij de vloot blijven, zo ook de volgende brug door. En op bekend terrein ‘open’ sluis bij Terherne op ons gemak motorend en dan alle zeilen snel weer op om kruisend via ons Sneekermeer naar de Poelen te gaan, wauw wat zeilt ze toch mooi, blij met t rif, dikke 4, vaart minderen in de Gudzekop anders lopen we te snel op al die andere bootjes. Motor laten zakken, fok weg, Holle Greft in, geen boer of wel op zijn fiets ? Bij bomen en Marrekrite plek brommer vast bij, he  zien we Janneke en Fabian met hun kids en nieuwe boot. Net als we hun voorbij zijn, houdt de brommer er mee op, stom benzine kraan niet open gezet, snel gefikst. PM over strijken en Noor gaan we achteruit in parkeren, zoals geoefend ? Nee laten we dit mooie weekend vertrouwd afsluiten en gewoon achterin draaien. Rob springt vertrouwd van boord, thuis …

Alles opnieuw, voor de tweede keer …

Bijna vijf maand geleden dat de laatste update over de Zeekraai online kwam. Tijd voor een nieuwe. In het laatste blog sloten we ons eerste vaarseizoen af zonder Erik: de Zeekraai stond in november weer veilig op de oprit.

Nu ligt ze voor de tweede keer, zonder kapitein, aan de steiger achter ’t huis. En we hebben heel wat gedaan in de tussentijd. 

Samen met buurman Paul hebben we ons vaarbewijs gehaald! Met een weekendje cursus van Reinen op Terschelling, hebben buurman Paul, Neel en ik ons klein vaarbewijs I en mama zelfs klein vaarbewijs I en II. Beide iets wat niet nodig is om met onze boot te mogen varen, maar wel altijd handig. En leuk dat we nu van alle borden, vlaggen en boeien weten wat ze precies betekenen. Voor de rest vraag ik mij af of ik ooit mijn kennis over het wierfilter nodig zal hebben, maar als het moet: grote kans dat ik het dan toch weer even moet Googelen. 

Na het halen van het vaarbewijs werd het toch echt tijd om de boot weer vaarklaar te maken. Het luik, de mik, de giek en het helmhout zien er weer uit als nieuw, na een goeie schuurbeurt en vele lage lak. Ook het onderwaterschip heeft er nog nooit zo mooi uitgezien, sorry pap maar het is waar. De nieuwe antifouling hadden we vorig seizoen al op een klein stukje getest en werd goedgekeurd voor dit vaarseizoen. 

Met hulp van buurmannen Paul en Gerhard legde we de avond ervoor (na veel overleg) de mast op de boot en reed buurvrouw Jelly de volgende ochtend de boot naar de werf. ( Het volgende op ons to do lijstje: een BE-rijbewijs halen.)

Op woensdag 10 april ging ze het water weer in en voeren we weer richting huis. Een bijzonder moment. Ook was er bijna een soort van welkomscomité, vele buren die zwaaide en even bleven kijken hoe Erik’s boot weer thuis kwam. 

Maar Erik nog steeds niet. 

Ik blijf hopen dat hij zijn hoofd ineens door het luikt steekt, met een pet op en een ‘bakkie’ in zijn hand. Om ons te vertellen dat hij een mooie tocht, met veel bijzondere vogels, heeft gemaakt en weer thuis is. 

Maar helaas, het luik blijft dicht en we leggen aan op de steiger. 

Die vrijdag komt Gert ons helpen met de verstaging. We proberen vooral veel uit en kijken op foto’s hoe het ook al weer zat. We zetten dit jaar het nieuwe zeil erop, wat al acht jaar ongebruikt op zolder heeft gelegen. Aan het eind van de dag zijn we tevreden over hoe ze er weer bij ligt. 

Twee dagen later, 14 april, wordt de eerste zeildag van het jaar. Wat een prachtige dag, wind en zon. Perfect om alles weer uit te proberen. We hebben Jeroen, matroos in spé mee en Maria, een vriendin van Neel uit Roemenië, die voor het eerst in haar leven op een zeilboot zit. We komen erachter dat we vrijwel geen enkele zeilterm in het Engels kennen en dat dat misschien wel handig is. Voor als we ooit de grote tocht naar Haparanda gaan maken. Kunnen we moeilijk aankomen met ‘Yeah, our ‘fok’ is gone and the long wooden stick thinghy broke’. Dus iets voor op het to do lijstje erbij!

Goede vrijdag vaart ze er alweer op uit, Neel is op dit moment in Senegal. Waar ze overnacht op de enige geregistreerde zeilboot in het hele land. Wij nemen Julian en zijn zusje Kyra mee aan boord. Die warme Nederlandse dagen zijn veel beter uit te houden op het water. We varen weg en bedenken ons dat het toch best hard waait. Ja misschien iets om de volgende keer even te checken voordat we gaan zeilen… oeps. Het gekochte elastiek voor het rif moet er nog in. Al varend rijgt mama het elastiek door de gaatjes, zodat we daarna het zeil kunnen hijsen mét rif. We zijn nog niet helemaal tevreden over het nieuwe zeil, maar we varen weer en wat is het heerlijk. We proberen vooral de zonnekoers te varen en als we van de Goaiingarypster Puollen, door het Jouster Feartsje de Dolte in willen draaien zitten we even vast. Met twee mensen op het voordek is het te doen en varen we verder. Als we even later opgelopen worden en nog iets meer naar de wal uitwijken zitten we toch echt vast. Snel de motor erin en aan, ook weer een goede oefening die we hebben gehad. Als beloning zien we een overgezwommen ree lopen tussen alle ganzen op het eiland.

Als de boot weer aan de steiger ligt, het zeil is op gerold en alles er weer netjes bij ligt, besluiten we de vlaggetjes te hijsen. De vlag van het Wapend oog van Terschelling en het nieuwe Marrekrite vlaggetje, die mooi donkergroen is dit jaar. Daarna is het tijd voor een borrel, zoals het hoort. Helaas blijft de whisky fles in de biels onaangetast…

papa waar blijf je.

Ze staat weer op het droge …

Vrijdag 16 november

Traditie trouw gebleven, de laatste boot van onze gracht, die het water uit gaat. Eerst met de Skoda de trailer brengen en de Honda bij Neel rechtop achterin, gelijk ook maar afleveren bij Herre Popma. Ruime bocht de oprit af, gelijk even de bosjes snoeien, rustig sukkeldrafje de Eastwei af, zodat de mast bokjes niet omvallen, doet Noor keurig. Gedrieën wandelen we naar huis, snel bakje koffie en thee, brrr wat is het waterkoud. Motortje starten zonder de losse tank, want de interne Aspen moet nog even op, loopt nog prachtig. In de spookachtige mist varen we dit jaar voor het laatst de gracht uit, rechtsaf naar de werf. Nog even bochtje voor straks oefenen. De meiden draaien alvast het gat voor de strop los en laden de laatste etenswaren in de tas, toch leuk nog een flesje wijn en jutter vinden in de biels. Relax leggen we bij het steigertje van de werf aan, de boys staan al klaar om te helpen. Voor we het goed en wel in de gaten hebben, hangt de mast al in zijn strop, keurig gaat ze omhoog en in haar bokjes. Motor wil er iets minder makkelijk af, dat stuk hout zullen we echt moeten vervangen, goed over nadenken wat de beste oplossing daarvoor kan zijn.

En dan hangt ze daar ineens weer hoog in de lucht, tranen rollen over onze wangen, wat weer ’n rotmoment. Gelukkig werken de profs gewoon rustig en behoedzaam door. Voor het afspuiten even foto’s maken voor Gert. Wauw wat ziet het onderwaterschip er goed uit. Die paar mosseltjes zijn er zo afgespoten en het proefvlak andere anti-fouling ziet er top uit.

Dat kunnen we in het voorjaar er zo opzetten, wat een geruststelling. De rust komt een beetje terug, als ze veilig op haar trailer staat. De spanbanden op zijn plek, mast weer aan boord, wij gaan vast. De jongens brengen haar, achteruit de straat in, netjes op de oprit. Dat aanhangrijbewijs moeten we deze winter maar gaan halen. Ze helpen nog even de mast in de tuin zetten. En de rest is aan ons.

Dus gaat eerst de spuit en de borstel nog even over het dek, echt schoon wil t niet worden, met steeds weer die smerige schoenen. Dan moeten toch echt even de foto’s er aan te pas komen, hoe zat het ook alweer met die balken van de wintertent. Roer er af, kegjes erin, lijmklem erop, maar net voor donker hebben we keurig het winterkleed op de Zeekraai.

Houtkacheltje aan, cake, koffie en oh ja dan moeten er ook nog heel wat spullen naar zolder, drogen, in de schuur, geschuurd, geverfd, maar dat mag de hele winter duren.

Eerst maar weer even wennen dat ze weer op de oprit staat, het vaarseizoen is rond.

Erik waar blijf je nou ….