mei 16th, 2015

goede vaart vandaag…

Prima hoor… aardig, van de provinsje. Zo’n melding bij de spoorbrug van Grou. Of misschien komt de boodschap wel van de NS ? Toch lijkt het mij nuttiger deze elektronische aankondigingsborden te gebruiken voor iets waar de watersporter iets aan heeft. Zo moesten wij tot twee keer toe in de remmen, omdat de spoorbrug (die doorgaans open staat) dicht ging voor een naderende trein. Logisch, niks mis mee. Maar het was handig geweest de borden te gebruiken als een soort van aftelklok. Zo van, nog 6 minuten voor brugsluiting. Dan kun je tijdig inhouden of nog even benen maken en heb je echt wat aan zo’n bord. Nou vooruit dan, met tussendoor af en toe “goede vaart vandaag” ;-)

Zo staan er langs het Margrietkanaal wel meer van die dingen. Met bijvoorbeeld de tekst “brugtijden ? kijk op www.friesland.nl”. Duh… daar hebben we wat aan (en ja, ik ben niet van gisteren en weet ook wel dat er mensen zijn met continue internet op hun mobiel). Zet gewoon die tijden erop ! Zoveel tekst is dat niet, want het kan nog ‘n stuk korter als op de desbetreffende webpagina:

En waarom zit er op de hoek van ‘n bierkrat niet gewoon een opener ingegoten ? Van hard plastic kun je tenslotte alle vormen maken. Heeft hier niks mee te maken. Maar vraag ik me ook al jaren af…

januari 27th, 2015

Marrekrite…

Wat een mooie regeling in ons mooie Friesland was ‘t. In ruil voor de aanschaf van een wimpel van een Euro of tien, mag je liggen op prachtige plekjes langs de Friese meren en vaarten. Maar ik weet niet, of ik dit jaar nog wel zo’n vaantje koop… Heb het jarenlang gedaan. Want als je gebruik maakt van de Marrekrite ligplaatsen, hoor je daar ook het bijbehorende vaantje bij te kopen. En wat is nu tien Euro ?

Maar hoe mooi ze ook mogen zijn, die nieuwe zwarte KLP aanlegsteigers, er zijn steeds minder plekken, waar we kunnen liggen. Alle nieuwe steigers, worden, lijkt wel, gemaakt voor grote schepen. Hoge steigers, met randen waar ‘n Valkje of ons bootje met het potdeksel onder schiet. Als we er sowieso al kunnen komen met onze 1.20 diepgang. Waarmee gelijk wat gezegd is over de nieuwe ‘Marboeien’. Een prachtig initiatief, maar veelal in te ondiep water voor een mooi klassiek scheepje als het onze :-/

Jammer, om te zien hoe de (klassieke) boten die de watersport in Friesland groot hebben gemaakt, zo langzamerhand een vergeten groep worden. Want dat geldt natuurlijk evenzogoed voor de belachelijke regel, de brug niet te bedienen voor ‘open boten’. Hoewel de Marrekrite daar niks aan kan doen natuurlijk.

november 7th, 2014

Manon…

dromen: die zouden meer mensen moeten naleven…

mei 19th, 2014

voor paal…

Er staat nog ‘n kleine 3 Bft. Na het eten. Alles is bezeild, al is het soms net wat té hoog aan de wind. Alleen aan boord geniet ik van alle grutto’s, kiekendieven, wulpen, ganzen en rietzangers… Op de Goingarypster Poelen waait het wat standvastiger. Aan de noordkant van de Poelen ga ik overstag en rol de fok weg. Met de hand boven de ogen, tegen de lage avondzon, tuur ik naar de rietkraag. Ik zoek die ene paal, die daar ergens los moet staan. Hij staat weer verder naar links, dan ik dacht. Nog één keer overstag, met de schoot los. Ik kom precies bij de paal stil te liggen. Flux naar het voordek, en een lijn om het ding. Ik strijk het grootzeil, diep het anker uit de bilge en leg ‘m klaar op het achterdek. Dan bind ik ‘n extra landvast voor en laat de Zeekraai de volledige lengte van de twee lijnen achteruit drijven en plomp het anker erin. Ik trek me weer terug naar de paal en zet de ankerlijn door. Hèhè… ik lig. Wat volgt is ’n prachtige avond met koffie, sigaar, borrel en boek. Er komen 4 ballonnen over, je kunt de bemanning horen in hun mandje. Na een hele rustige nacht, word ik ‘s alweer vroeg wakker. Het is wat dampig met de opkomende zon. Een Canadese gans scheert gakkend vlak over het spiegelgladde water. Tijd voor koffie & knäckebrød. ‘n Karekiet hopt van stengel naar stengel. Een buizerd wordt verjaagd door bezorgde scholekster-vaders. Op de radio speelt Satie. Ankerop is ‘n makkie. Voorlijn los en de ankerlijn inhalen. Ik ruim de boel zelfs op voor ik de fok uitrol. Er staat amper wind. Halverwege het meer start ik toch de brommer maar. Ik heb trek in koffie. Thuis…

mei 6th, 2014

ansegeln…

…zo heet dat in Duitsland. Het eerste tochtje, nadat de boot weer uit de winterstalling is. Altijd weer ‘n fijn moment. Zeker als alle touw en beslag weer op de goeie manier op z’n plek zit.

Plan was te water met Pasen. Maar door de drukte bij de werf bleek dat al snel onhaalbaar. Ik besloot de mast toch maar kaal te halen. En werd na de zoveelste regenbui (en zwerm vliegen) erg jaloers, op diegenen die de boot ‘s winters in een overdekte klus-loods hebben.

In elk geval is het weer lekker, de boot bij huis te hebben. Inmiddels alweer drie keer een rondje gedaan. Het plan om afgelopen week het IJsselmeer op te gaan, werd door familie omstandigheden ‘n beetje krap, maar dat maken we wel weer goed dit jaar. ‘n Nachtje aan een Marrekrite plek blijft zo in het voorseizoen ook genieten…