Zeekraai.org

Yep. Dat was weer fijn. Zondag. Altijd weer ‘n verrassing of alles goed is ingeschoren en loopt zoals ‘t zou moeten. En dat deed ‘t. Behalve ‘n slag in het spinnakerval zat alles zoals het moest. En dat uit het hoofd, want het schetsje dat ik vorig jaar zo netjes maakte was natuurlijk nergens meer te vinden…

In de luwte van de loods van Jachtwerf Heeg, waar men ons kajuitdak vakkundig repareerde*, hijsen we het grootzeil. Oudste dochter aan het roer, zodat wij op het gemak de zeilen kunnen zetten en de rommel (fenders, landvasten) op kunnen ruimen. In de Hegemer Far vallen we af en rollen de fok erbij. Er staat ‘n flauw zonnetje en een 3 tot 4 Bft. We varen over het aquaduct in de Jeltesloot, waar we zo vaak onderdoor rijden. Op het PM kanaal is het rustig. Geen binnenvaart. Ruime wind komen we bij Uitwellingerga. We laten voor de wind het grootzeil zakken en op de fok drijven we naar de brug, die rood-groen geeft als we er bijna zijn. De brommer gaat aan en we moteren het laatste stukje naar de Keizersgracht. Want. Ja, mensen. Wij wonen tegenwoordig aan de Keizersgracht ; )

Nu de boot nog bij de werf is (klik), kunnen Noor en ik mooi aanmonsteren op ‘n andere boot. Met de Gaia varen we van IJmuiden naar Londen. Nou ja, eigenlijk van Makkum naar Londen. Vrijdagmiddag over ‘n knobbelig IJsselmeer, met 6 Bft. op kop naar Enkhuizen, waar we rond acht uur vastmaken in de Compagniehaven. De volgende morgen met stromende regen door het naviduct het Markermeer op, waar het nog ‘n beaufort meer waait als de dag ervoor. Maar nu hebben we ruime wind, dus langs het Paard van Marken zijn we vrij rap in de IJ-monding. Na de Oranjesluizen leggen we nog even aan bij Aeolus, voor boskippen bij de Dirk. Daarna op de fok en motor het Noordzeekanaal af en door de zeesluis bij IJmuiden. Om 18.oo uur liggen we in de Seaport Marina, waar het de schapen van de dijk waait. Zondag wordt de wind rond het middaguur eindelijk wat minder. We eten nog een warme maaltijd en wachten nog even op het tij en op het afnemen van de zwel. Rond ‘n uur of drie varen we tussen de pieren door de Noordzee op. Zo varen we de nacht in, koud maar droog en met een mooie zonsondergang. We slapen om de beurt twee uurtjes. AIS is een pracht uitvinding; niet alleen zien andere schepen jou, maar wij zien op de plotter ook de anderen, ver voor ze bij ons zijn. Tegen de ochtend zien we een bos oranje lichten, die we voor de kust bij Harwich houden, maar bij de dageraad een windmolenpark voor de kust blijkt te zijn. Toch duurt het nog een hele dag om tussen de banken door de Thamesmonding op te varen. Om zes uur ‘s avonds liggen we aan een meerboei in Queensborough. Na wat ruzie met de meerboei vroeg te kooi, want de stroom loopt over zes uur alweer naar binnen. En da’s om 4.oo uur ‘s nachts ‘s ochtends. Door ‘n slimme terugzetactie van de klok naar Engelse tijd wordt dat zelfs 3.oo uur :-/ Het stroomt van de regen. Wat zeg ik, het spoelt ! Gelukkig wordt het bij de Thames Barrier droog en motoren we langzaam de hoofdstad binnen. We passeren de Greenwich 0º lijn, komen langs de Millenium Dome en leggen vóór de London Tower Bridge aan bij het bunkerstation. Na (rode) diesel te hebben getankt, kunnen we gelijk de sluis in van het St. Katharine’s Dock, waar we ‘n plaatsje krijgen vlak voor de Starbuck’s ; ) Met 5 Latte ‘s en 8 muffins vieren we de verjaardag van de schipper.
Het is pas 10 uur, als we Londen ingaan. The Dungeons, the London Eye, de Gards… we zien het allemaal. Het kost je ‘n paar schoenzolen, maar het is ‘t waard !

Na Groningen woonden we weer enkele jaren in Schiedam. Het huis beschreef ik al eerder. Van daar ging het dus naar Terschelling. We huurden het grootste vrachtwagentje dat je nog met een BE rijbewijs mocht rijden en namen de boot. De eerste maanden woonden we in het damesbadhok van het voormalig openluchtzwembad. Haakjes genoeg om je kleren op te hangen. Onze inboedel sloegen we op in ‘n oude hooikap in Hoorn. We deelden de ruimte met een bootje op ‘n trailer en plastic moest ons behoeden voor de muggen. Het was een leuke zomer. Al het vakantiepersoneel huisde ook in en rond de oude kassa en andere afgeschreven gebouwtjes. Na sluitingstijd hadden we een heel overdekt zwembad voor onszelf. En met enkel de onderwaterverlichting aan was het sfeervol ‘zwemmen’ ;-) Ik gaf er klimles op de klimmuur en werkte in het AK*.
In de herfst verhuisden we naar de Westerburen. Een klein, maar sfeervol huisje met een grote tuin, aan de rand van Midsland. We hebben er uiteindelijk 18 jaar gewoond. Altijd met katten, ‘n tijdje met een hond en meestal met een toompje kippen. Onze meiden werden er geboren. Nog gewoon door de huisarts ‘gehaald’. Nadat we in 1999 ons eetcafé verkochten, hebben we van die winst een nieuw huis gezet op dezelfde plek. Samen met mijn zwager (buurman & buurman) hebben we twee jaar gedaan over de bouw. Zelf getekend, dus helemaal naar eigen wens. Het deed dan ook zeer om het in 2010 te verkopen. Maar ja, soms moet er wel ‘ns wat, in het leven… Het huis was ruim, warm en sfeervol. Scandinavisch bouwpakket, dus alle muren waren van blank hout. Alleen aan de voorkant stond rond de houtskeletgevels een steens muur. Voor de welstandcommissie, zeg maar; ons straatje behoorde tot de ‘waardevolle dorpskern’. Ieder had ‘n eigen kamer, er was een garage voor de auto zooi en er was zelfs een grote kamer ‘over’, prettig voor een logeerbed, een halve geluidsstudio, drumstel en computer. Wat dat aangaat zitten we nu weer ‘n stukje krapper. Over het leven op Terschelling is inmiddels al genoeg geschreven, sinds dit blog alweer loopt vanaf 2006, dus laat ik hier afsluiten met nog een sfeervol plaatje:

we waren er klaar voor…

…onderwaterschip in de anti-fouling, mast gelakt. En toen ging het mis met ‘t kranen…
Ik zal ‘t uitleggen. Een Folkeboot kun je hijsen aan zg. hijsbanden. Deze, twee stuks, worden bevestigd aan hijsbouten welke op de kielbouten worden gedraaid. Zo is de boot er in ‘t najaar ook uit gegaan. En zo hebben de vorige eigenaren het ook 6 jaar lang gedaan. De hijsstroppen lopen vanaf de haak van de kraan in één lijn naar de hijsogen. Althans, zo is het bedoeld. Voor de achterste strop open je daarvoor het schuifluik. De voorste strop gaat door ‘n uitsparing in het kajuitdak, welke tijdens het varen is afgedekt met een plaatje. De vorige eigenaren hebben alleen een impeller geplaatst, precies op de plek van de voorste kielbout, zodat het hijsoog daar niet meer bevestigd kan worden. Kein problem, moeten ze gedacht hebben. Dan zetten we die toch gewoon één kielbout naar achteren… (dat is ongeveer 40 cm.) Dat is 6½ jaar goed gegaan. De voorste hijsband maakt dan ‘n lichte hoek met het kajuitdak. Het kajuitdak, dat uit niet meer blijkt te bestaan als een laag balsahout van ± 12 mm met aan weerszijden polyester. Niet eens ‘n versteviging, in de vorm van een stukje ingelamineerd hechthout, rond het gat. Dat wreekte zich afgelopen donderdag, waardoor de voorste strop een scheur van 2 cm breed en 30 cm lang in het kajuitdak trok. Buggar ! En nu moet de boel eerst weer gerepareerd worden, wat waarschijnlijk wel 2 à 3 weken gaat duren.
En het was vríjdag pas de dertiende :-/

Gamma. Nou, dat zeg ik helemaal niet ! Heb m’n buik vol van die Gamma. Met z’n 20 % korting. En dan weer 15 %. En dat gezever met die bonnetjes… Sta je op ‘n zaterdag een half uur in de rij voor de kassa. En dat duurt maar en dat duurt maar. Bonnetje met € 1 korting voor Gamma-pas eigenaren. Gamma-pas zoeken. Bonnetje met 15 % tevoorschijn halen. Of door de vriendelijke juffrouw van de kassa uit het krantje laten knippen. Let wel: ter plekke. Ruilen is al helemaal ‘n crime. Want heeft u dit artikel voor de volle mep of met korting gekocht ? Ik zal dan toch echt de aankoopbon moeten zien. *zucht* Koop je dinsdag nog snel iets voor dat @#$% 15 % bonnetje, begint woensdag net zo vrolijk weer ‘n nieuwe kortingsactie met 20 %. Grrr ! Laat ze gewoon altijd 5 % korting geven en die verrekte bonnen en folders in hun [piep] steken…

ps. de Karwei is al geen haar beter…