Zeekraai

“Believe me, my young friend, there is nothing – absolutely nothing – half so much worth doing as simply messing about in boats.” ― Kenneth Grahame, The Wind in the Willows

Ze staat weer op ’t droge…

7 november
Over twee dagen hebben we een afspraak gepland bij de werf. Morgen gaat de mast er af en dit is dus echt de laatste kans om dit seizoen nog een rondje te maken. Om elf uur verlaten we de steiger. Meteen hijsen we het grootzeil en terwijl we met de motor erbij over het PM varen, maken Marchien en Joris een constructie voor de nieuwe Bolle Jan. Die we hebben gekregen van de buurman, van zijn Waarschip 570. Hij is eigenlijk net wat te groot en met de lijn van de halfwinder, zonder de leuvertjes aan te slaan, staat ‘ie dan toch redelijk mooi. Het aantal bootjes op het Sneekermeer is op een hand te tellen. Er staat een mooie windkracht 2/3, koffiekoers! Op de Goaiïngarypster Puollen besluiten we het er dan op te wagen. Om de laatste vaardag van het seizoen toch nog door de Dolte te zeilen. Vanaf het Jouster Feartsje komen we aan en ja hoor in de bocht zitten we toch echt weer even vast. Maar even de brommer erbij en we zijn de bocht door. Het is het waard, met een windkracht 1/2 dobberen we de Dolte door. Prachtig, een perfecte afsluiting van dit heerlijke vaarseizoen.

8 november
Gistermiddag na het zeilen het grootzeil en de giek al losgehaald. Nu het grotere werk, de mast. Hiervoor hebben wij een constructie die we ‘de A’ noemen. Vorig jaar met het erop zetten van de mast hebben we lang gepuzzeld, hoe lang sommige touwen moesten, waar precies het middelpunt van de mast is (onderin is hij veel zwaarder). We lieten de touwen eraan en zette streepjes en plakkertjes. Dit scheelt al heel wat werk. En dan het spannende moment, ‘m omhoog tillen en laten kantelen. Wil je weten hoe dit in zijn werk gaat, kijk hieronder de video!

9 november
Het is een zachte maandagmorgen, de zon schijnt en het water is glad. We varen richting het dorp, waar de werf van Herre Popma is. Ondertussen is er nog net tijd voor koffie en een roze koek. Bij de werf halen we de buitenboord motor los, wat toch altijd weer een dingetje is. De mannen van de werf controleren de stroppen en klikken haar vast. Het blijft een spannend moment, en niet omdat we bang zijn hoe het onderwaterschip eruit ziet. Want dat ziet er elk jaar goed uit, zonder teveel diertjes eraan. Omdat het gewoon spannend is om je bootje van toch bijna 2 ton zo hoog in de lucht te zien hangen. Maar alles gaat keurig, ze wordt op haar trailer gezet en we zetten haar vast. Buurman Paul rijdt haar keurig naar huis, achteruit de straat in om netjes op de oprit te belanden. Mama durfde vanochtend de lege trailer wel naar de werf te rijden, maar met de Kraai erop is het toch nog wat spannender. We halen het roer los en zetten de houten opbouw erop voor de wintertent. Nog een spannend moment deze ochtend, we hebben namelijk een nieuwe wintertent laten maken. Zal die passen? Hij past perfect, alleen het raampje wat we erin hebben laten zetten zit iets meer naar achteren. Toch geeft het wat we wilden, licht in de kuip terwijl je droog zit. Makkelijker om deze winter daardoor kleine klusjes te doen zonder meteen een lamp mee te hoeven.

Herfstrondjes

4 september
Neel haar verjaardagswens is om nog een rondje te zeilen. Dus zo gezegd zo gedaan. En Sietske vraagt of Neel haar verjaardag nog viert, dus sluit ook aan. Het is sportief zeilen geblazen en de Gudzekop moeten we opkruisen. We sluiten af met een borrel in de tuin, het is ten slotte nog net zomer!

22 september
Tessa komt eten of zeilen. Ze is verrast dat dit ook ‘floating dinner’ kan worden. Er is weinig wind, maar net genoeg om vaart te houden. Ovenschotel in de Hollegreft, koffie op Vrijegrassloot en net op de Gudsekop besluiten we om te draaien en huiswaarts te motoren, zon gaat steeds eerder onder, maar wat n relaxte avond. Fiets/ kite plannen in Portugal zijn ter sprake gekomen, wie weet wanneer beide vriendinnen elkaar waar weer zullen zien.

26 september
In plaats van acht weken Malawi komen Rachel & Maartje ’n dagje zeilen. Weinig wind dus vooral Robby steelt de show. Gezellig bijkletsen en koffie drinken.

27 september
Eindelijk weer eens met zijn drieën én Robby. Lekker windje op het Sneekermeer. Soepje aan de steiger bij Lytse Griene. Als we zien dat de Skutsjes hun lunchpauze voorbij is, gaan wij ook het meer weer op. We scharrelen wat achter de Skutsjes aan, die een oefenwedstrijdje doen met zijn allen.

17 oktober
Komt Sil voor haar laatste zeiltochtje van het jaar. De wind is niet flink, maar brengt ons wel over de Langweerder wielen. Af en toe moet even de brommer bij. Voor het windje kabbelen we, aan een lekkere lunch, langs Rufus. Gudzekop in, toch maar beetje vaart maken, want thuis wacht onze eerste warm shower klant en oma met het diner.

18 oktober
Een echte herfstige dag, maar het blijft droog en zelfs de zon laat zich even zien. Dus zeiljassen aan en gaan. Marchien, Joris, Noor en Robby maken ‘het standaard rondje’. Over de Holle Grêft, Gudzekop naar de Goiingarypster Puollen. Dan nog even het Sneekermeer op en via het PM (waar we een regenboog spotten) weer naar huis.

Terugblik Augustus

 8 augustus
We hebben Jeroen persoonlijk uit Glimmen gehaald, na een heerlijk diner bij Kastanjehoeve, voor een zeilplan. IJsselmeer zien we vanwege de weinige wind vanaf, dus Jeen & Michelle melden zich op tijd in Uitwellingerga. We motoren naar het meer en gooien direct het anker uit. Zeilen zit er voorlopig niet in, maar zwemmen is een must op deze warme dag. Jeen heeft lekker geitenkaas-druif quiche gemaakt en wij drankjes in de biels, dus de bar is aan 2 kanten open, gezeten op de sups. De tarp dient als zonneschermen rond 16u opeens als zeil. Toch nog wind! Dus gaan we anker op en nog even spelevaren met de sup erachter. Niet te vaak vallen Jeroen, want oma is onderweg en verwacht de BBQ. Met een beetje vertraging draaien we even later de Langebaen in. Jeen heeft de kolen goed op gang en oma wordt gehaald voor de heerlijke garnalen en zalmpjes.

9 augustus
De wind die er gisteren niet was is er nu wel, scriptie kan en mag even wachten. Sup mee en spelen. Neel vindt ’t zo cool dat even de telefoon mee moet op de plank, mijn ‘werk’mobiel, spannend toch maar even de pasjes voor de zekerheid uit het hoesje. Ik maak van haar ’n foto, terwijl ze op de sup de Zeekraai stuurt 😉 Alles kan. We ankeren op t fokje , vlakbij papa’s paal. Zwemmen, ik moet nog steeds uit de zon blijven, Neel lezen en ook zonder brommer weer anker op.

10 augustus
Na een dag hard werken, komt Jorine met de trein. PM is in de wind, dus grootzeil en brommer bij. Onder het starteiland door zie ik ver voor ons een boot best wel scheef gaan, zo hard waait het toch niet? 4 Bft. Ze gaan steeds schever, toch zelf ook maar even de schoot op de hand nemen. Ze gaan wel heel scheef, ze gaan om! We varen als heuse redders in nood direct op ze af. “Zijn jullie oké ?” NEE. Andere vraag mam… Compleet en niet gewond zijn ze wel. Alle spullen drijven ( zinken ?) weg. We gaan nogmaals overstag en proberen wat te vissen , maar zijn niet de mobiele hulp die ze nodig hebben. Wij varen door ’t gatje naar de Puollen, eerst even koffiekoers anders is het vanille ijs gesmolten. Jorine durft wel even af te coolen op de sup. Golden our komt er aan, Neel staat te shinen op de boeg. En vanaf de sup maakt ze weer prachtige plaatjes. Als we nogmaals het Sneekermeer opdraaien liggen de boys er nog, maar hulp is onderweg. Wij doen nog zo’n rondje om als laatste om de boot van Jelly heen te varen, zij pakt haar fototoestel, dan nog maar een rondje. Op de Puollen drinken Jorine en Neel een borreltje en in ’t donker scharrelen we overal tussendoor naar huis.

11 augustus
Odile komt voor haar verjaardagskado en gelukkig is het lekker zeilweer. Uiteraard gaat de sup weer mee en spelen we met tweetallen er op. Dat lukt N&J een stuk beter dan O&M. Tot wel 4x toe moeten ze ons opnieuw oppikken, uiteindelijk moet de vaart eruit, fokje in, voordat het ons lukt. Voor anker op de Puollen, lunch en de opblaas tompouce te water, tja die pakt natuurlijk wind. Noor hard zwemmen, helaas, Joris heel hard suppen, jawel ! maar hoe kom je dan weer terug. Odile en ik kunnen er smakelijk om lachen, het laatste stuk zwem ik Noor maar tegemoet omdat handige drijfding binnen te halen en direct weer leeg te laten lopen. Even later ontdekt Joris dat wij zeker al 4 zomers voor niks onder hoge druk de sup proberen te dichten. Dat pinnetje is gewoon draaibaar en het staat er ook nog eens heel duidelijk met letters bij…

16 augustus 
Het weer is wat onbestendig, maar Neel en Marchien hebben de laatste dagen vrij. Mooi moment om 1 van onze uitdagingen nog te realiseren, oversteek IJsselmeer. Voor het eerst de groen witte hijsen, is ’t nou een halfwinder, bollejan of een spinaker? Op de Fluessen durven we het aan, mooi rustig windje, recht van achteren. Omhoog trekt Marchien net snel genoeg, als we zien dat tie bijna water pakt, snel doorhalen, phhh ze staat.  Om haar mooi vol te houden moet toch ’t grootzeil even wijken. Zo trots, dit eerst maar even vastleggen voor het thuisfront. We scheuren de Oarden over, Krappe Nijefeart is best spannend met zoveel doek. Vlak voor de invaart Galamadammen opsteken en weghalen, nee dat lukt niet, grootzeil eerst hijsen, ook geen goed plan, voorluik openen oppassen dat je er niet instapt, mislukt ook. Snel de schoot los en binnenhalen lukt gelukkig wel. We maken melkmeisje en zetten andere bootjes op de foto. We lopen ze mooi rap voorbij. Voor de brug bij Warns alles naar beneden. We weten inmiddels de weg naar Sjoerdje en meren af bij een steiger plekje bij de Skotse-trije. Ze hebben chocoladetaart gebakken, iemand is jarig. We mogen zomaar aanschuiven bij de avondmaaltijd en smullen van al dat lekkers. De wijn maakt ons relaxed en de koffie met taart de avond perfect. Totdat de meiden even buiten gaan kijken en het onweer met rasse schreden dichterbij komt. Hangen we nu wel of niet vanaf de stag een ijzerdraad in het water als bliksemafleider. Iets wat Erik bij onweer trouw deed. Maar waar de meningen nu over verschillen. Gelukkig heeft Eef zowel ’n lange lijn als een extra stag en helpt ons in de regenbui beide nog aan te brengen. Dat levert een natpak op, maar dan zijn we er ook gerust op. De hemel wordt minstens een half uur flink verlicht en de donder vliegt ons om de oren, zo lekker te kooi.

17 augustus
Na ons ontbijt, tijd om te vertrekken, familie van Sjoerdje weer bedankt, op naar Stavoren. Voor de sluis even rechtsaf de stad in, mooi aanleg plekje net naast de bunkerplek. Wandeling naar het IJsselmeer, ziet er best lekker uit, snel nog even de boodschappen. Op naar de sluis, netjes achteraan. Vinden wij ook ’t fijnst. Rechts voor de kant helaas laat onze buurman in de sluis gewoon een paar x zijn boegschroef de boot aan de kant houden. Waarom staat die vrouw dan op de boeg een lijn vast te houden ? Galant wil hij ons daarna voor laten gaan, nee bedankt, u zijn we liever eerst kwijt, wij gaan wel als laatste eruit. In de kom nog het grootzeil erbij, eenmaal buiten is de wind nog rustiger dan verwacht, oké we gaan, maar hard gaat het niet. Zullen we dan toch nog maar een x de groen-witte proberen, dapper. Maar als zelfs die niet vol blijft proberen we nogmaals ons roeirecord te evenaren, dat lukt 1,2 ! Maar dan starten we toch de brommer, als Hindeloopen dwars is lijkt er weer wind, dus toch nog ff zeilen, maar al snel kan alles weg en varen we uiteraard de oude haven in. De havenmeester is zeer actief, oud kapitein van een onderzeeër horen we later en wijst ons n “prik haar daar maar tussen plek “, past precies! Aan deze kant lag Erik ook ’t liefst. Een buurman uit Sneek en nog een solozeiler aan bakboord met een Waarschip. Rondje dorp, zullen we daar in ’t zonnetje een biertje doen ? Oeps , als we achterom kijken, zal dat biertje moeten wachten, onheilspellende zwarte lucht boven het IJsselmeer. Snel naar de kuip, tent installeren en koken onder het doek. Als de onweersbui voorbij is trakteren we onszelf op een koffie met drank bij de Sailors inn en genieten van ’n mooie zonsondergang.

18 augustus
De dag begint met een verfrissende ochtendduik, net naast de haveningang is een heerlijk strandzwemplekje. Er staat een fikse wind, dikke 4 gokken we en dat bevestigt Windfinder. Medemblik here we come! Neel stuurt de kraai er mooi achteruit uit, ik hijs gelijk het grootzeil in de havenkom en we motorsailen de haven uit. De fok kan er direct bij en de motor omhoog. Daarna kijken hoe hoog we kunnen varen. Toch iets meer Zuid dan West … dan we dachten/hoopten? Na de koffie, dan toch maar een slag naar beneden maken. Oef op die golfslag lopen we veel minder lekker en efficiënt, dan eerst maar ’n stuk richting Afsluitdijk en de opper van de hoge wal aan de Noord Holland kant daar opzoeken. Even Endomondo aan om straks terug te kunnen kijken, leuk. Wauw wat loopt ze fantastisch, meer dan 5 knopen! Flink sturen, hoogte houden, maar vooral genieten. Oma kijk Neel kan zelfs breien, met de beentjes los !

Als we de auto’s zien scheuren op de dijk en steeds dichterbij zien komen besluiten we de slag te maken en nu lopen we inderdaad veel lekkerder dan daarstraks. Foto van de windmolens op 1 rij we weten weer waar we zijn. En na zo’n dikke 3 uur, varen we de óude’haven van Medemblik in en jawel papa’s groene bordjes plek is gewoon vrij, dus maken we een extra rondje en draaien daar in. Klein misverstand wat we van elkaar verwachten, maar we leggen zonder brokken aan en kunnen op zoek naar een coronaproof terras, lekker we mogen uit eten ! We bespreken een plekje bij de Kwikkel, maar besluiten na ’n slag door het dorp, direct een drankje op hun terras te doen en eten heerlijk in het zonnetje en schrijven alvast avonturen in het logboek. We beleven zoveel dat we steeds achterop raken.

19 augustus
Na een heerlijke nacht ligt de sup nog naast de boot. Die bracht ons gisteravond nog naar het slot voor onze avondwandeling. Dus kan ik even plonsen en er gemakkelijk weer in. De hele reis terug naar de overkant is koffiekoers ipv Workum kiezen we weer voor Stavoren. Onze achterbuurman legt een stuk minder handig aan dan wij, we observeren en constateren dat wij het steeds beter kunnen. Sluis is een eitje met z’n 4tjes, 2 identieke huurbootjes motoren ons vervolgens een paar x voorbij, terwijl wij alles op de ruime wind varen. We stunten wat met sup en boeien en omdat de blues ook ergens rond het Heegermeer is leggen we even aan bij ’n Marboei MB 64. 2de poging op de zeilen gaat goed. Joris + familie en Noor zijn aan het passagieren in Woudsend, dat duurt ons net te lang, dus gaan we na een frisse duik, tros los en door het vaartje, langs de bramen naar huis.

Zomervakantie 2020

29 juli
Kaart halen, harpjes gekocht, bielzenpomp doet ’t niet lekker, matroos Sil meld zich om half tien, eerst koffie. 11u vertrek, ruime wind, 5Bft via het Prinses Margrietkanaal door de sluis van Terherne. Op de fok, koffiekoers richting brug Oude Schouw. Grootzeil erbij en rap naar de spoorbrug van Grou. Grootzeil weer naar beneden en op ’t fokje gaat het nog steeds hard. Matroos Mirke zit achter het roer, Neel remt al zwemmend met het touw achter de boot. Sil informeert even bij de voorbuurman of ze zich gemeld hebben, 5min later rood/groen, iedereen gooit al los maar uiteindelijk duurt het nog 1 binnenvaartschip en een 1 intercity voordat hij draait. Grou is wat beschut en vlagerig. We gaan het Pikmeer op, Sil en Marchien zitten even binnen want het regent, wel jammer want het is zo mooi hier. Linksaf Peanster le op. Op ’t Sitebuorster le, pikken we op de zeiltjes ’n marboei op en liggen heerlijk relaxed voor de lunch. Op ’t fokje hoogte houden, overstag schuiven we zo langs de pont de graft in. Oeps toch iets hoger dan verwacht, even de motor bij. Eerste vaartje de Gea in, wel 3.1 knoop alleen op de fok. Alde Feanen vogels spotten en ’t zonnetje komt door. Ossepoel beetje bakboord uit oversteken en er liggen gewoon tonnen, das handig. Raamsloot in, vol de wind tegen en erg smal dus even op de brommer. Op ’t zandmeer kan de fok weer uit, linksaf de langesloot in, grootzeil kan weer bij en we komen erg hoog aan de wind. Zo gaan we met een goede vaart weer richting Grou, op het Pikmeer strijken we de zeilen. We leggen aan om een warme chocomel te drinken bij het Theehuis. Oma sluit aan op het terras en neemt matroos Sil weer mee. Via de Geeuw en Biggemar gaan Neel, Marchien en Mirke voor de tweede keer vandaag richting de Alde Feanen. De marboei is bezet maar gelukkig is er nog een plekje aan de steiger, dit doordat ’n klein vissersbootje nog vertrekt. Nog even een rondje op de sup met golden hour.

30 juli
’s Ochtends zo een plons uit bed in ’t Hânsmar, lekker fris en gelijk wakker. Nog weer een rondje op de sup en ontbijt met bolletjes en koffie. We besluiten staande mast route via Grou. Had ook bij Warten gekund, maar Fonejachtbrug zoals Noor even later voorstelt blijkt net iets te laag voor de Zeekraai. Gaat relaxed zo voor ’t windje, koffiekoers, sup mooi langszij aan het handvat. Pomprak recht door zien we dat de Tútsebrêge al voor ons gaat draaien, gas! Oeps dat kan het handvat van de sup niet aan, in de remmen en een rondje draaien. Kromsleatsrak kan ’t grootzeil ook wel weer omhoog. In ’t Eagumer Djip hebben we buddy’s waarmee we opvaren in elkaars wind. Voorbij Wergea, over het aquaduct zien we de Blues, het waarschip waar Joris en Noor op varen, waarmee we zullen opvaren. Samen varen we op, de Zeekraai loopt wat harder dus Neel springt er nog even in om te remmen. We scharrelen al bijkletsend op de zeilen Leeuwarden in, het spul moet al gauw weer naar beneden, de Drachtster brug geeft rood/groen. Ook de Harnixmabrug draait voor we aan de kant liggen. We durven zelfs al varend snacks uit te wisselen, dat wil zeggen: we gooien wortels in Blues kuip. Noor belt de spoorbrug en met nog 20 minuten wachttijd leggen we dan toch even aan. Frankeren lijkt toch te veel tegen de wind in, en we bedanken voor 3 uur motoren. We zetten koers naar Deinum, waar het bij de marrekrite plekjes allemaal net te ondiep is om bij de steiger te komen. En dus belanden we in de jachthaven van Deinum. De weinig ruimte die er is, is ingepikt door Deinumers weet de overbuurman te vertellen. Wel kunnen we zo aan de kade gaan liggen, gezellig aan elkaar. We maken couscous met nu 3 pitjes sterk! We maken een avondwandeling door Deinum en drinken een vers gebrouwen biertje bij It Holt.

31 juli
Mirke stapt in Deinum op de trein, wij halen verse broodjes en zetten koers naar Harlingen met een gunstige Oostenwind 3/4 Bft. De Zeekraai met gereven grootzeil en de blues op de Bolle Jan, houden we elkaar mooi bij. De brug bij Dronryp gaat geoefend en voor we het goed en wel doorhebben zijn we in Franeker. Een bezoekje aan de apotheek vanwege een tekenbeet en een ijsje. We hijsen de zeilen weer en varen Franeker weer uit, twee bruggen laten en dan komt de grote sluis in zicht. We besluiten niet in de kleine haven te gaan liggen. Met enkele bootjes er bij in gaat de sluis heel relaxt. We zijn weer op de Waddenzee, de Blues voor het eerst met haar nieuwe schipper. De vissershaven was een leuk idee, maar niet voor ons, de Noorderhaven met 2 bruggen ervoor trekt ons ook niet en zo eindigen we op de Bruinvis. Ten slotte is het maar voor even. We vullen water en koken pasta op het laatste gas en al gauw is het 19:30. Met het tij mee de Boontjes door. Met een prachtige avondzon zeilen we samen op over het zoute sop. Koffiekoers en fotomomentjes. Net voor de schemer in valt lopen we de kom van de sluis bij Kornwerderzand in. We roepen de sluis op via de marifoon, leggen even aan. En dan met ondergaande zon in de sluis, daarna op de motor richting Makkum. Daar tijd voor nog een borrel en een spelletje en dan te kooi.

De Boontjes

1 augustus
De volgende ochtend de kleine sluis door bij Makkum, waar we met onze twee kleine bootjes nog even bij ingepropt worden. ‘Ja past wel joh’. Nou eigenlijk net niet dus. De beste stuurlui staan duidelijk aan wal. En als we zonder lijnen aan de muur maar ergens aan andere boten vasthoudend erin liggen, past de sluis nét dicht. We krabbelen achter de grote meute aan de Grutte Syl op. Bolle Jan vs gereefd grootzeil gaat weer mooi gelijk op. We zijn al snel bij de brug van Allingawier, maar net te laat en we hebben veplicht lunchpauze. Door op ’t Panhuyskanaal naar de volgende brug. Op de Workumertrekvaart door de brug bij Tjerwerd. Eemswoude brug, onder Bolsward door. We zeilen heerlijk voor ’t lapje naar de brug Wolsumer ketting. Bij Oosthem moeten we zelf op de knoppen drukken om de brug te bedienen. Daarna op de motor door naar de spoorbrug en de brug van Nijesyl. Op de Wijde Wijmerts naar Osingahuizen is het tijd voor een broodje vega knaks. De brug door bij Osingahuizen, ’n stormrondje voor de Zeekraai om daarna samen de Jeltesleat in te draaien. Op het PM het fokje erbij en lekker hoog aan de wind, Robby here we come. De ‘thuisbrug’ en dan het laatste stukje nog, de Blues nog dapper op de zeilen. En dan leggen we weer aan in thuishaven Uitwellingerga. Wat een tocht.

Soms heb je geen woorden nodig…

8 mei

Foto’s gemaakt door: Karin Blanken

Quarantaine trips

25 april
We gaan door ‘onze’ grote burg de Sânepoel op, steken de Aldhôf over het PM kanaal op. Op de Jeltesleat is het tijd voor koffie. We moeten net voor Heeg ’n paar slagen maken om voorbij de kruising met de Wide Wimerts weer halve wind te kunnen varen. We twijfelen of we het rif eruit halen, en of we naar Gaastmeer gaan. De Yntemasleat is waarschijnlijk in de wind, wordt het dan het konijneneiland (Langehoekspolle)? We spotten drie MarBoeien waarvan er twee bezet zijn. We kijken nog even snel of het daar wel diep genoeg is en gaan overstag. Twee slagen brengen ons dichtbij, grootzeil weg en op het fokje lukt ’t om zonder motor de ring op de boei te vangen. Mooie actie en goed teamwerk! We doen de huik erom en hijsen ons zwarte ankerballetje. Tijd om te koken en daarna een potje kaarten. Marchien moet deze tweede overnachting van het seizoen in de punt.  ’s Nachts is het windstil, ons olielampje brand dapper en houd het de hele nacht vol als ankerlichtje.

26 april
Pas na negen uur uit bed, thee en ontbijt. Na de eerste bak koffie, fokje bak en op naar Heeg, waar we het Hegemer Far in gaan om Joris op te pikken. We steken een lege box in en meteen in z’n achteruit weer richting de Jeltesleat. De wind twijfelt een beetje vandaag. We zetten de motor weer even aan, dan weer uit en omhoog en na een minuut of vijftien kan ‘ie er weer in. Zo gaat het de hele Jeltesleat, op het PM kanaal dobberen we richting de brug van Uitwellingerga. 

27 april
Een klein rondje op Koningsdag, het waait niet hard dus oma kan mee. Alleen op de fok zodat we niet scheef gaan. We zetten haar af aan de Houkesleat. Daar stapt Noor weer aan boord en we zeilen naar huis. 

5 en 7 mei
Bevrijdingsdag: koude tocht, veel wind. Twee dagen later is het nog een mooie avond en besluiten we eten te koken en dit mee te nemen aan boord. We varen voor de wind door de Holle Grêft, allemaal een bakje eten een echte floating dinner.

Als Pasen en Pinksteren op 1 dag vallen…

12 april  Heerlijk rondje gezeild na een perfecte Paasbrunch van de buren, Paul & Marit, Gudzekop, Poelen over, Sneekermeer aan de wind kruisen wordt steeds ongunstiger. Richting ingang Dolten, dus langs het starteiland, brommer aan, PM kanaal naar huis, bekend rondje, maar Dolte blijft toch het meest mooie en heeft Erik’s windmolen.

15 april  Neel is oppassen in Groningen, Noor heeft haar eindverslag stage afgemaakt en ingeleverd. Ik kan nu videovergaderen en de link versturen, dankzij Noor, dus tijd om het water op te gaan. Grootzeil wil niet tot helemaal boven, iets zit er in de weg. Noor ziet dat ’t helemaal boven in de mast niet goed zit, even alles zakken en opnieuw, dan gaat het wel, maar of we alles dus juist hebben ingeschaard ? Brommer kan gelijk uit, geen groot verkeer op PM, halve wind oversteken, wauw we gaan best hard. Voor de wind de Dolten in, is nu al de derde x, zo blijft het wel diep genoeg 🙂 Rechtsaf Joustervaart lijkt ook wel halve wind ? Noor spot vlak voor DE bocht ineens een reetje, zou ze net te water, iig laten we haar schrikken en ze schiet weg, glijdt uit, snel weer in de benen en in paniek gevlucht, helaas.

Kruisen we op of gewoon omdraaien en weer de vaart in, ging zo relaxed, dat besluiten we en dan via eerste Joustervaartje, ook wel Coronation street genoemd lezen we ’s avonds in het Sneeker nieuwsblad. bijzonder in deze corona-tion tijd. Houkersloot een stukje in maar is te hoog aan de wind, dus overstag en motor standbij PM op naar huis. Ik leg aan, netjes achter in draaien, tijd voor thee en diner aan de straatkant in de zon. PC erbij voor de persconferentie van Rutten en een bezoek aan mijn persoonlijke kapper, Noor, die vannacht alvast aan boord gaat proefslapen, lekker kabbelend water en omringd door herinneringen aan haar paps.

16 april was oma Dords verjaardag. Neel komt vandaag terug uit Groningen en als mama klaar is met werken is het weer tijd voor een rondje. Maar voordat we wegvaren willen we toch met Neel nog even kijken naar de grootzeilval. We komen tot de conclusie dat we toch een lijn niet helemaal goed hebben zitten. De ladder en de peddel worden erbij gehaald. Als we dan toch te kort blijken, maken we een plan met een schoffel en een pittenzakje. Noor gaat de ladder op en krijgt instructies van Neel op de steiger. Finn moet even een foto maken en uiteindelijk lukt het. Bijna een uur verder, maar het grootzeil hijst als het goed is nu wel een stuk makkelijker. Fabian en Janneke leggen even langszij met hun stoere boot, kan je keurig 1,5 mtr afstand bewaren. We gaan over het PM richting Coronationstreet, dicht langs de groene boei, oeps vast…even de motor bij, zijn we gelukkig zo weer los, moeten we dus ook al diep varen. Robby is mee, in tuig, wat vanaf dit seizoen verplicht is. Zij wordt ook een jaartje ouder. Joustervaartje, home.

18 april gisteren 11,5 km in de kano/ skiff geroeid. Tocht langs de Witte brekken, leuk over ondiepe stukjes waar de kraai niet kan komen. Maar vandaag staat er wat anders op de planning. We gaan uit logeren. Neel heeft een boot maaltijd gekocht. Er moeten nog wat slaapzakken en kussens aan boord, dan zijn we ready. We kijken naar de wind en besluiten dan dat we op ’t water wel zien waar we heen gaan. Op het PM besluiten we dat de Houkesloot bezeild is en we oma even gedag kunnen zeggen. We appen haar en kabbelen Sneek in, zwaaien naar haar en buurman Hans, draaien om. Op zoek naar een plekje voor de nacht. Dit wordt in de Noader Alde wei, we varen eerst Rufus voorbij richting Joure om alle steigers te keuren. Gaan overstag en leggen bij de minst drukke aan, later komen er nog 3 Bavaria achtige zeilboten bij ons liggen, maar dat daar gelaten. We chillen even. Neel & Marchien lopen naar het bosje, er wordt gekookt, wok+mie en we eten in de kuip. Daarna wandelen we naar de Klokkenstoel, Goengarijp. Het zonnetje komt nog door. We moeten rennen om nog bij de boot een mooie zonsondergang te fotograferen. Daarna kunnen we te kooi. Noor in de punt, lichtjes aan om nog even te lezen. Er wordt vroeg geplast, maar uiteindelijk blijven we tot 9 uur liggen. Dan maakt Marchien thee en hebben we ontbijt in de kuip + koffie. We varen op ’t fokje weg, klein stukje motor bij. Op de fok door het Jouster feartsje, de Dolte en dan de Holle Greft, Pm naar de Easterbregesleat. Noor stapt vast af om nog even te kunnen filmen. Robby komt buiten kijken en ook Wim & Wilma zitten in de tuin te wachten. We zijn weer thuis, snel plassen en chocolade!

Filmpje van de eerste overnachting: https://youtu.be/p7lFiDHPK58

11 april er valt toch iets te vieren

Al 3 weken in corona quarantaine. De wereld staat stil of in brand of is in gevaar, bizar. Maar thuis is ’t relaxed. Beetje studeren, werken, boekenkast uitruimen, puzzels maken en rondbrengen, helpen in de plaatselijke supermarkt, papa’s kleren sorteren, wandelen op afstand van vrienden, squat-oefeningen herhalen, hardlopen en de bootspullen van zolder naar hun juiste plek. Op gepaste afstand koffie met taart met de buren. De dikke box van Marit zingt Marchien hartelijke happy birthday toe. Hans en Danielle waaien ook nog even aan en uiteraard is oma van de partij.

Daarna scharen we de zeiltjes in en met een uitstekend rustig windje gaan we gelijk maar de Dolten weer diepvaren. Op het Sneekermeer valt de wind bijna helemaal stil, dus koersen we richting Houkersloot. Drukte alom, politie deelt boetes uit, wij zijn keurig op tijd voor ons afhaaldiner bij lokaal 55. Plekje aan hun steiger is wel wat omstuimig en geklots langs de kade, snel inladen en op naar Gieny. Die is al gebeld, blijkbaar moet het eten nog wel opgewarmd in de oven, die hebben we niet aan boord, helaas. Bij het weg varen wil Marchien flink vaart maken, om vooral niet terug gezet te worden tegen de kade. Ze vergeet gewoon kompleet om naar ’t overige vaarverkeer te kijken, dom, draait ze ook nog eens flink in, dus motor verdacht dicht bij die rotkade, oeps. Seizoensbeginnersfoutje 1 is gemaakt en 2 komt er direct achter aan. Als we bij de lage gras kade voor de Sternstate willen aanleggen vergeten we alle 3 omhoog te kijken, oh ja , we hadden inmiddels een mast, we raken een beetje verstrikt in de ene boom die daar staat, hoop beginnent blad aan boord, is ons deel. Oke rustig blijven , jarige, even in haar achteruit en de manoeuvre opnieuw inzetten.

Dan maar aan de hoge kade, liggen we lekker pal voor oma’s balkon. Zet de wijn maar koud. Na een bijzonder diner met sexy, doch topbediening vaart Noor haar alcoholvrij naar huis. Nog even koffie en taart bij de ook  jarige Hannah in de gracht en haar ‘bord’ verhaal horen. Wij meren af, ruimen op, vuurkorf aan, borrel erbij en alle rouwkaarten nog 1x doornemen om vervolgens ( bijna ) alles te verbranden. Warme sfeervolle afsluiting van een aparte verjaardag, maar ach ze is gevierd en gelukkig weer voorbij 🙂

Een nieuw vaarseizoen staat voor de deur

De Zeekraai weer seizoen klaar maken, het blijft een gedoe. Alles komt maar 1x per jaar voorbij, hoe was het ook alweer, hoe moest dat ook alweer, foto’s erbij zoeken, plakkers erop, hadden we hier geen videobeelden van, maar waar vinden we die bestanden, waar ligt alles opgeborgen, phhh? Waar vinden we de tijd om, weer het onder waterschip te behandelen, het polyester te poetsen, de mast moet geschuurd en gelakt. Nou die tijd ‘krijgen’ we volop, coronaquarantaine tijd. Noor gaat niet voor een studiereis naar Zweden, Neel moet noodgedwongen Malawi afzeggen, ineens tijd met elkaar te over.
Buurman Paul durfde het wel aan de mast er zelf af te halen met ons, maar kunnen wij hem dan nu ook weer opzetten? Eerst maar eens onder de goot vandaan halen en 4x in de lak zetten, gelukkig werkt het weer ook mee. Onderwaterschip moet het zonder kritische inspectie van Gert doen, dus beetje schuren en likje verf en dan gewoon maar weer de anti-fouling van Popma erop, heeft het vorig jaar prima gedaan. In korte broek met elkaar even het polyester poetsen, boxje aan, met muziek gaat alles beter.

Maandagochtend 6 april mag ze achter de Skoda, BE is in het bezit, maar de ervaring nog niet. Herre’s werf is alleen maar vooruit, dat komt gewoon goed. Neel sopt nog snel de kale plekken van de steunen. Noor legt alles weer vast en ik sta toch weer met tranen naar zijn schip in de kraan te kijken, blijft een rotmoment. Motor wordt er voor ons achterop gehangen en Noor vaart haar keurig naar huis, zo dat gaat toch steeds vertrouwder, want heerlijk dat ze weer aan de juiste kant van het huis met water onder de kiel ligt, dat vieren we.

10 april zijn we de hele dag druk met onze volgende uitdaging, plaatsen van de mast. Vorig jaar gelukkig veel gemarkeerd, dus de A staat vrij makkelijk in elkaar. Lijnen willen we dit jaar goed op lengte maken en het verende touw uit de katrol moet ook vervangen, niet vergeten dit keer. Waarom krijgen we de vernieuwde grootzeilval nou niet meer ingeschaard ? Wat doen we fout, terug naar de winkel, blijkt het oog net te rond, even knijpen en jawel hoor het past.
Het belangrijkste punt waar moet de strop, zouden we dat na vorig jaar niet gemarkeerd hebben ? Mama sta jij daar nou een gaffa tape af te peuteren… zie je wel we waren wel slim bezig.

Veel feedback, praten, overleg, tranen, willen we dit, kunnen we dit, nogmaals doornemen en dan is het toch ’s middags een feit, we kunnen dit. Drie pippi’s ‘ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat we het wel kunnen’, oh ja en ervaren 🙂 buurman Paul. Klein detail de A moet er nog af, de stagen nog vast, gelukkig is de verende lijn heeel lang, want de strop kan er nu alleen af met een ladder en dat is best wiebelig, ging dat altijd zo ? Durfal Noor gaat dit klusje ff klaren. Morgen de zeiltjes er op en haar maidentrip 2020 op Marchiens verjaardag, laat die zomer maar komen !

Mooi filmpje van het plaatsen :

mast erop

12 december 2019

Twee jaar, phhh, waar blijven de dagen, de uren, de maanden, alsof je gisteren nog zelf de Zeekraai voer. Twee jaar zonder jou liefdevolle verzorging van haar hout, t dek, het onderwaterschip, de bedrading, de brommer. De zeilen ( goed droog op zolder ) de lijnen gewassen en ontwart en dan die ellenlange houten ranke slanke mast. Die ligt keurig, via de waterkant, weer onder het dakschot van buurman Paul. Zelf gedaan, nou ja, zelf… Paul, Neel en Fabian deden het denk en zetwerk en leverde de kracht, maar vooral het vertrouwen dat we het samen konden. Noor wist het filmpje van de eerst x te vinden.

BE was helaas niet op tijd gehaald, maar gelukkig kan Paul dat ook als de beste. Gert vindt dat het onderwaterschip er keurig uit ziet, in t voorjaar maar weer een klusdag aan besteden.  Sil dacht weer de laatste vaardag mee gemaakt te hebben, maar die eer hadden Neel & ik dit jaar.

Aan boord is rust, verdriet, gezelligheid, geborgenheid, onzekerheid, koffie, muziek, verkoeling, natuur, verliefdheid, vertrouwen, aandacht, troost, frustratie, liefde, ontspanning, vriendschap, maar bovenal aan boord is Erik. Aan boord leeft zijn droom voort, leren wij dealen met het de leegte, maar ook met een doel, Haparanda ! We durven al te speculeren wanneer dat dan zou kunnen gaan gebeuren en weten wat we daar allemaal nog eerst voor moeten kunnen en vooral durven, kleine stapjes komen we dichterbij. Als de tijd ons gegund is en we gezond blijven. Eerst maar die conditie testen op het verkeerde eiland dit weekend. Met, net als op onze boot, zoveel lieve vrienden en familie om ons heen.

Je whisky is mee, we branden een kaarsje en halen herinneringen op, steeds in ons hoofd en voor altijd in ons hart.