Zeekraai

“Believe me, my young friend, there is nothing – absolutely nothing – half so much worth doing as simply messing about in boats.” ― Kenneth Grahame, The Wind in the Willows

Hylpen…

Een onrustige nacht. De tjalk die voor mij als golfbreker fungeerde, verlaat als het gaat schemeren de haven. Dus slaap ik slecht, in de weer met lijnen, luisterend naar geklots en geruk in de touwen. Wat ik me voor de volgende keer ‘de Kreupel’ toch weer voorneem, is lekker voor (hek)anker te gaan. Wie doet je wat ? Ligt ’n stuk rustiger…
Wanneer ik nl. na het ontbijt op m’n gemak de zeilen hijs en de boot klaarmaak voor vertrek, slechts aan één boeglijn, liggen we best wel rustig.
Op het grootzeil verlaat ik de haven. En tussen de pieren gaat de fok erbij. Het is net wat ruimer dan aan de wind. We lopen zo’n 5 knopen en ik probeer de autohelm. Dat had ik nog niet eerder gedaan, omdat ik wat onzeker was over het stroomverbruik. Na wat gedruk op knopjes houdt ‘ie ons prima op koers. Koffie !
Hoe dichter ik bij Stavoren kom, hoe meer ik de boot laat vallen. De hoogte was voor het geval de wind, zoals voorspeld, naar het oosten zou draaien. Iets dat ‘ie wat later ook doet. De autohelm zorgt ervoor, dat er gewoon genavigeerd kan worden. ’n Plas kan worden gedaan. En dat ik op m’n gemak fenders en lijnen klaar kan leggen voor de haven van Hindeloopen. Waar we al vrij rap zijn. Ik vaar een rondje door de haven. Als de dames van een Fischer (motorzeiler, red.) het eerste dokje aan de haveningang verlaten én het bordje ook nog ’s groen is, kan ik m’n geluk niet op. Ik schuif de Zeekraai rap op de beste plek van de haven. De havenmeester gooit echter roet in het eten. Hij was nét onderweg het bordje op rood te draaien. Maar de, overigens meer dan vriendelijke, man heeft nog wel ’n mooi plekkie voor me. En zo lig ik even later in het uiterste hoekje van de Oude Haven. Later op de dag volledig ingebouwd, maar met niemand langszij. Wanneer ik helemaal ingepakt ben, is het tijd om te passagieren. Het brengt me o.a. in het rariteitenkabinet van de Hindelooper Markt, een boerderij vol tweedehands spul en curiosa. Terug bij de boot vervang ik de dek-lijn door een dek-lint, dat hier bij de werf in de aanbieding is. En ledig 1½ fles witte wijn met de achterburen, met wie het leuk praten is.

13124778_1102423029801433_5063653593394927810_n   13177795_1102423066468096_4056570426919414800_n